letting go

Saturday, September 11, 2021

Life update



I can’t believe that September has already come. I feel like summer has just started… Well, time flies but on the other hand when I realize how many things happen I can understand why it feels so fast. By saying many things I really mean it. The end of vacation is a good moment to sum up this time so I thought about sharing with you a life update and telling you what’s up in my life. Grab your coffee or tea and sit on your coach. Okay, let’s start this story.

Nie wiem, jak to się stało, że już jest wrzesień, a nie tak dawno zaczynało się lato… Czas ucieka mi jak piasek przez palce, ale z drugiej strony, kiedy patrzę w tył i widzę, ile się wydarzyło, to rozumiem, dlaczego tak szybko to zleciało – bo wydarzyło się sporo rzeczy. Koniec wakacji to dobry czas na podsumowanie, więc pomyślałam, że zrobię mały life update i opowiem Wam o tym, co u mnie słychać. Weźcie kawę albo herbatę i usiądźcie wygodnie, bo czeka Was ciekawa opowieść.

First of all, the international trips that I was able to go for (!) that I mentioned in the post about being privileged. When I write this I have a big smile on my face, because I go back to all those beautiful memories and moments during my trip to Berlin and Paris but also during my small trips to cities in Poland. All those trips were full of many activities but at the same time I had a chance to relax, take my time, slow down and let go. They also helped me to escape from the life rollercoaster that had started in my life.

Po pierwsze podróże, o których opowiadałam już trochę w poście o byciu uprzywilejowaną. Kiedy to piszę, mam ogromny uśmiech na twarzy, bo wracam wspomnieniami do moich podróży do Berlina i do Paryża, a także do krótkich, dwudniowych wypadów do polskich miast – Szczecina, Wrocławia i Powidza. Każdy z tych wyjazdów był wypełniony po brzegi najróżniejszymi aktywnościami, a jednocześnie był czasem na oddech, odpoczynek i wyciszenie. Podróże pozwoliły mi na chwilę odciąć się od chaosu zmian, które zaczęły się w moim życiu.

Well, „life rollercoaster” isn’t the best word for that but during last two months I was faced to two big changes that came together and so became a huge challenge for me. First change was my decision about quitting the job that I had and it was emotionally exhausting for me. Difficult talks are... difficult. I think nobody likes them but actually they are also very important in our life because they teach how to set borders, sometimes they force us to go out from the comfort zone and they are a good practice of dealing with stress.

Może chaos to za dużo powiedziane, ale w przeciągu dwóch ostatnich miesięcy nastąpiły dwie wielkie zmiany, które skumulowane w jednym momencie okazały się być dla mnie dość sporym wyzwaniem. Pierwszą z nich była moja decyzja o odejściu z pracy, co kosztowało mnie trochę wysiłku emocjonalnego. Trudne rozmowy są trudne. Raczej nikt ich nie lubi, ale mimo tego są ważnym elementem naszego życia, bo uczą stawiania granic, często zmuszają do wyjścia ze strefy komfortu i są dobrym ćwiczeniem na walkę ze stresem.

Meanwhile, I also made a decision about moving out to another flat. Actually this decision wasn’t that difficult but my mind couldn’t understand how I can move out twice in seven months. All those things and thoughts created a huge storm in my mind and I felt like it was becoming bigger and bigger, and I was either trying to face it or to escape from it. I’m not gonna say that I was handling it all because I didn't . There were days when I felt weak, unprepared to live the real  a d u l t  life. But it calmed down when I started to talk about this with my friends and when I went to my therapist.

W międzyczasie podjęłam też decyzję o wyprowadzce do innego mieszkania. Sama decyzja nie była wielce trudna, ale moja podświadomość nie mogła się oswoić z wizją drugiej przeprowadzki w ciągu siedmiu miesięcy. Wszystko to razem wywołało w mojej głowie niezłą gonitwę myśli, która nieustannie zwiększała prędkość, a ja niby uciekałam od tego wszystkiego, niby próbowałam stawić temu czoła. Nie będę udawać, że radziłam sobie wyśmienicie – wręcz przeciwnie, były momenty, dni, kiedy czułam się potwornie przytłoczona i już sama nie wiedziałam, co myśleć. Wszystko się uspokoiło, kiedy zaczęłam rozmawiać z przyjaciółmi i mówić o swoich obawach. I kiedy poszłam na wizytę do mojego terapeuty.

And today? It’s much better than two weeks ago. To sum up, this vacation was really intense. And September is going to be intense too because of my moving out, organizing work and study schedules and preparing for my final semester. To be honest, I’m a little bit stressed but still more calm than before. Actually I didn’t expect such an intense summertime but I appreciate it very very much.

Jak to wygląda dzisiaj? Jest zdecydowanie lepiej niż dwa tygodnie temu. Podsumowując, te wakacje były intensywne. Czeka mnie równie intensywny wrzesień z nadchodzącą przeprowadzką i organizacją mojej pracy, studiów i dyplomu końcowego. Trochę mnie to stresuje, ale mimo wszystko jestem spokojniejsza. Przyznam szczerze, że nie spodziewałam się tak szalonych wakacji, ale bardzo je doceniam, bo były bogate w wiele nowych doświadczeń!

I mentioned two important topics – difficult talks and therapy – and so I’m thinking about going deeper and talking more about it. Would you like me to write about this? Let me know! And also tell me how was your vacation! What’s up guys? :)

Poruszyłam dzisiaj dwa ważniejsze tematy – trudne rozmowy i terapia – i zastanawiam się, czy chcecie, żebym opowiedziała o nich coś więcej? Dajcie mi koniecznie znać! I opowiedzcie o swoich wakacjach i o tym, jak one wyglądały – jestem bardzo ciekawa, co się u Was działo :)

with love
Basia

Life update

Saturday, September 11, 2021

Saturday, May 8, 2021

Letting go



It takes courage to say yes to rest and play in a culture where exhaustion is seen as a status symbol.


Potrzeba odwagi, aby zdecydować się na odpoczynek i zabawę w kulturze, gdzie wyczerpanie jest wyznacznikiem statusu społecznego.

Brené Brown

This quote was an inspiration for me to write this post. I already wrote a text about relaxation but today I would like to go back to this topic and also mention one more thing – letting go. I always say that I’m still learning this and it’s still not easy for me but I’m on the right path. And it’s true but actually, this process is more about giving up and going back to what I’ve already got rid of and then trying again to overcome my problems. I’m totally aware that this is not a thing that I can learn just like this *click* but I think that everybody can say that it would be much better if we can learn to let go as easily as we get apps on our phones. Just click on the button open and here we go.

Ten cytat był inspiracją dla dzisiejszego posta. O samym odpoczynku pisałam już wcześniej, ale dzisiaj chciałabym powrócić do tego tematu i poruszyć jeszcze jedną kwestię – odpuszczanie. Za każdym razem mówię, że jeszcze się tego uczę, że jeszcze nie przychodzi mi to tak łatwo, ale jestem na dobrej drodze. I rzeczywiście tak jest, ale na ten proces składa się wiele upadków i cofania się do tego, co już było, a potem przerabiania tego na nowo. Doskonale zdaję sobie sprawę z tego, że takich rzeczy nie da się nauczyć od tak *pstryk*, ale chyba każdy powie, że o wiele fajniej byłoby po prostu nabyć umiejętność odpuszczania tak, jak ściąga się aplikację na telefon. Potem tylko kliknąć otwórz i już wszystko by działało.

There’s a hidden perfectionism inside of me, which doesn’t make it easier to let go. On the one hand, I know that I’m just a human being, a day has only twenty-four hours and my energy levels don’t go down as the day passes by so I need some time to relax and recharge myself. On the other hand, once I plan my day, I don’t plan any rest. I put lots of things on my to-do list that need a lot of my energy and effort to be done. The perfect side of me thinks that I’m able to do it and obviously, by the end of the day I will check all of the planned things.

Drzemie we mnie perfekcjonizm, który często przeszkadza mi w odpuszczaniu. Z jednej strony wiem, że jestem tylko człowiekiem, doba trwa dwadzieścia cztery godziny, a ja mam wyczerpywalne zasoby siły, która musi być zregenerowana, żebym mogła na nowo jej użyć. Z drugiej strony, planując dzień, nie planuję odpoczynku. Wypisuję wszystkie rzeczy, które muszę zrobić i gdyby przypatrzeć się im dokładniej, to większość z nich wymaga dużej ilości energii i pracy. Perfekcyjna część mnie uważa, że wszystko musi zostać zrobione.




I have to admit that I’m still looking for an answer to a question how to deal with that? One of the best solutions for me is to talk about this with my friends. Almost every time I hear “you need to take a day off”, “let yourself rest a bit”, “let the perfectionism go”, “neither the whole world nor life isn’t perfect” – every sentence is like a drop of water which breaks through rock to let go.

Przyznaję, że jeszcze szukam odpowiedzi na pytanie: jak sobie z tym radzić? Dużo dają mi rozmowy. Praktycznie za każdym razem słyszę „potrzebujesz odpoczynku”, „pozwól sobie na odpoczynek”, „odpuść perfekcjonizm”, „ani świat ani życie nie jest perfekcyjne” – każde takie zdanie jest jak kropla drążąca skałę, przebijająca się przez perfekcjonizm i dążąca do odpuszczenia.

I don’t want to make you sad or make you worry about this post. I just want to let you know that if you’re in the same stage of mind and you have the same relationship with the rest as me, you’re not alone with your feelings. As Brene Brown said, we need to have the courage to decide to relax and have fun or to let go. The more brave decisions we make, the easier it will become for us. So I wish you the courage will never run out and you will always have enough of it to decide to rest.

Nie mam na celu zdołować Was czy zmartwić tym postem. Bardziej chcę Wam pokazać, że jeśli znajdujecie się w podobnej sytuacji i macie taką samą relację z odpoczynkiem, to nie jesteście sami. Jak powiedziała Brené Brown, potrzeba odwagi, żeby zdecydować się na odpoczynek i zabawę, czy żeby odpuścić. Im więcej takich odważnych decyzji będziemy podejmować, tym łatwiej będzie nam to przychodziło z każdym kolejnym razem. Życzę Wam odwagi, żeby nigdy jej nie zabrakło i żeby zawsze było jej na tyle dużo, aby móc zdecydować się na odpoczynek.

with love
Basia


Letting go

Saturday, May 8, 2021

© Primineers. Design by FCD.