Today, when I'm posting this, it's the Saturday before Easter, and I thought it might be a pretty good time to bring up the topic of spending time, or more specifically, being in the here and now. I know that mindfulness and other such things have been talked about for a very, veeeryyy long time, but I decided in this post to look at it through metaphors.
Dzisiaj, kiedy to publikuję, jest sobota przed świętami wielkanocnymi, i pomyślałam sobie, że może jest to całkiem dobry moment na poruszenie tematu spędzenia czasu, a dokładniej bycia w tu i teraz. Ja wiem, że o uważności i innych tych rzeczach mówi się już od bardzo baaardzooo dawna, ale postanowiłam w tym poście spojrzeć na to przez pryzmat metafor.
You have to know that I love metaphors. The more complicated and abstract, the better, because they better reflect or illustrate what we want to say. For example, this mindfulness - lately I've been trying to savor moments like walking through the park to my apartment building, where I stop to smell the flowers (or take a picture of them), let the kids on scooters pass by, and just look around. This walk takes me about two minutes, so it's not some long moment during the day, but it's the moment I savor the most.
Musicie wiedzieć, że ja uwielbiam metafory. Im bardziej skomplikowane i abstrakcyjne, tym lepiej, bo mam wrażenie, że lepiej odzwierciedlają czy też obrazują to, co chcemy przekazać. Na przykład ta uważność – ostatnio staram się delektować takimi momentami jak przejście przez park do mojego bloku, w którym zatrzymuję się, żeby powąchać kwiatki (albo zrobić im zdjęcie), przepuszczam dzieci na hulajnogach i rozglądam się dookoła. To przejście zajmuje mi jakieś dwie minuty, więc to nie jest jakiś długi moment w ciągu dnia, ale to jest ta chwilą, którą się delektuję najbardziej.
“Savor” is the key word here - what if you thought of moments during the day as dessert or some food that you really enjoy and always eat slowly to savor each bite. Such delicacies cannot be eaten at once, quickly chewed, and swallowed. Just like with moments, those little dessert moments.
„Delektować się” jest tutaj słowem kluczowym – co gdyby pomyśleć o momentach w ciągu dnia jak o deserze albo jakimś jedzeniu, które bardzo lubicie i zawsze jecie powoli, żeby poczuć każdy kęs. Takich pyszności nie da się pochłonąć, zjeść na raz, szybko przegryźć i przełknąć. Tak jak z chwilami, tymi małymi momentami-deserami.
I just read Natalia de Barbaro's, Polish author, book called “Przędza”, which could be translated to “Yarn”, where the author writes about “rushmageddon” – a very apt statement that perfectly reflects the fact that we rush everywhere. Rushmageddon is just like this, eating fast/at once your everyday life, in a hurry, just to swallow quickly and fly on. And its opposite would be savoring, tasting, and enjoying the moments in the day.
Przeczytałam właśnie książkę Natalii de Barbaro „Przędza”, w której autorka pisze o „rushmagedonie” – bardzo trafne stwierdzenie, które idealnie odzwierciedla fakt, że wszędzie się śpieszymy. Rushmagedon jest właśnie takim pochłanianiem, czy wręcz pożeraniem codzienności, w pośpiechu, byleby tylko szybko przełknąć i lecieć dalej. A jego przeciwieństwem będzie właśnie delektowanie się, smakowanie, rozkoszowanie się chwilami w ciągu dnia.
What if instead of “savor” or “taste” we said, for example, “slurp”? Slurp moments. It doesn't sound very poetic, but let's break it down: surely you know people who drink a glass of water or juice or any other beverage with a choke. They barely taste it, and immediately it's all drunk. And slurping is impossible to drink quickly. If relishing or savoring moments doesn't appeal to you, try slurping those moments.
A co gdyby zamiast „delektować” czy „smakować” powiedzieć na przykład „siorbać”? Siorbać chwile. Nie brzmi to bardzo poetycko, ale rozłóżmy to na czynniki pierwsze: na pewno znacie osoby, które wypijają duszkiem szklankę wody czy soku czy jakiegokolwiek innego napoju. Ledwo posmakują, zaraz już wszystko wypite. A siorbiąc nie da się pić szybko. Jak rozkoszowanie czy delektowanie się chwilami do was nie przemawia to spróbujcie siorbać te chwile.
And this whole monologue is about the fact that if you have a little more free time now because of Easter, it might be worth trying to savor or taste or slurp up some moments. I plan to do it – both! I'm also curious which metaphor suits you better, and whether they speak to you at all. Let me know if you have any other ideas on how else to describe slow life!
A cały ten wywód jest o tym, że jeśli macie teraz trochę więcej wolnego czasu ze względu na Wielkanoc, to może warto spróbować podelektować się czy też posiorbać chwile. Ja w każdym razie zamierzam – i jedno i drugie! Jestem też ciekawa, która metafora pasuje wam bardziej, i czy w ogóle one do was przemawiają. Dajcie znać, czy macie jeszcze inne pomysły na to, jak inaczej opisać życie powoli i bez pośpiechu!
with love
Basia
Basia
