quarantine

Saturday, March 27, 2021

A letter to my past self


It’s been already a year since this whole situation started and the sentence “last year I was going back home/ I was sitting in the train/ I was on quarantine…” comes to my mind very often. Those persistent thoughts come again and again and so instead of rejecting them, I decided to analyze them. I realized that some things had changed in comparison to last year – my attitude, my emotionality, and my mind. That’s why I decided to write a letter to myself, but not to my FUTURE self, but to my PAST self. A letter about things that I would like to know last year, which could have helped me.

Mija rok od początku wszystkich tych wydarzeń, a zdanie „rok temu byłam/wracałam/siedziałam…” coraz częściej pojawia się w mojej głowie. Te nurtujące myśli powracają jak bumerang, więc zamiast je odrzucać, postanowiłam zastanowić się nad nimi i je przeanalizować. Doszłam do wniosku, że parę rzeczy się zmieniło – moje nastawienie, emocjonalność i przemyślenia na temat sytuacji, w której trwamy od roku. W związku z tym stwierdziłam, że napiszę list do siebie, ale nie do Basi z PRZYszłości, jak to zwykle bywa, tylko do Basi z PRZEszłości. Dokładniej rzecz ujmując, napiszę o tym, co chciałabym wiedzieć rok temu.

Dear Basia,
the situation that you live in right now is a global issue. It affects every one of us. I know you feel very lonely and the fact that we all have to overcome it and go through this process doesn’t exist for you right now, but please, believe me, you’re not alone.

I know you feel overwhelmed and every next day becomes with a little hope that maybe everything is over. But the reality doesn’t change at all. Take a deep breath and give yourself time. Let yourself feel everything you have inside – sadness, anger, and sorrow. But also let those emotions go away, don’t keep them forever.

I know you need closeness, but you can’t find it right now. Try to look for it inside of you. Or ask for help. You are surrounded by lots of amazing people who are here to help you to overcome all that stuff. Let yourself be helped because it’s too hard to be alone with this emotional baggage.

I know the level of irritation gets higher and higher, the desperate need for change and assurance doesn’t give you peace of mind, and the researches for answers last forever. But please, let it go. Let go of this pressure and breathe. In the calmest way, you can.

I know you have the feeling that everything goes wrong, doesn’t look like you wanted. But that’s not true. Maybe we can’t say that it’s just a tiny change in our lives but still, it’s not the end of the world. Try to look for things you can be grateful for – think about everything, even about those tiny little things. And tell yourself what you are grateful for every day until you feel really grateful.

Basia, I know that everything I said in this letter might be difficult to understand, but please believe me that it will help you and will cheer you up during hard days. Stay safe and brave.

Droga Basiu,
sytuacja, w której się znalazłaś, dotyczy każdej i każdego z nas. Dotyczy praktycznie całego świata. Wiem, że odczuwasz bardziej samotność, niż poczucie wspólnoty ze wszystkimi, którzy też to przeżywają, ale uwierz mi, że nie jesteś sama.

Wiem, że czujesz się przytłoczona, a każdy kolejny dzień zaczyna się od cichej nadziei, że może to wszystko minęło. Ale rzeczywistość uporczywie pozostaje taka sama. Weź głęboki wdech i daj sobie czas. Pozwól sobie na każdą emocję, którą odczuwasz – smutek, złość, gniew, żal. Ale pozwól każdej z nich odejść, nie trzymaj ich za długo w sobie.

Wiem, że potrzebujesz bliskości, ale nie potrafisz jej znaleźć. Spróbuj poszukać jej w sobie. Albo wyciągnij rękę po pomoc. Masz wokół siebie wiele osób, które pomogą Ci przetrwać trudny czas. Daj sobie pomóc, bo trudno jest samej nieść tak wielki bagaż emocji.

Wiem, że irytacja rośnie w Tobie z każdą chwilą, desperacka potrzeba zmiany i jakiegokolwiek zapewnienia nie daje Ci spokoju, a poszukiwania odpowiedzi zajmują Ci cały dzień. Ale odpuść, mówię szczerze, odpuść to napięcie i tę presję, i odetchnij. Najspokojniej, jak się da.

Wiem, że masz wrażenie, że wszystko się sypie, zawala, wywraca. Ale tak nie jest. Może nie jest to mała zmiana życiowa, ale nie jest też to koniec świata, tak jak Ci się wydaje. Poszukaj rzeczy, za które możesz być wdzięczna – pomyśl o wszystkim, nawet o drobnostkach. I codziennie powtarzaj to sobie jak mantrę, aż faktycznie poczujesz wdzięczność.

Basiu, wiem, że wszystko to, co Ci mówię, wydaje się kompletnie niezrozumiałe, ale uwierz mi, że to Ci pomoże i oszczędzi Ci wiele łez i trudnych dni. Trzymaj się dzielnie.

To be honest, I don’t know if it could have helped me or not, but what I can say now is that I would have felt much better knowing this at that moment. We all have good and bad days but no matter what days we have right now, let’s just find something beautiful and good that we can be grateful for.
Is there something I would like to tell you from last year? Write a letter? I leave you with this question and a reflection, how we feel after a year.

Przyznam szczerze, że nie wiem, czy takie słowa pomogłyby mi, czy nie, ale dzisiaj mogę powiedzieć, że byłoby mi znacznie lepiej, gdybym dostała taki list. Bywają lepsze i gorsze chwile, ale niezależnie od tego, jak jest teraz, poszukajmy czegoś dobrego, za co możemy być wdzięczni.
Czy jest coś, co chcielibyście powiedzieć sobie z przeszłości? Napisać list? Zostawiam Was z tym pytaniem i refleksją, jak to jest po roku.

with love
Basia



A letter to my past self

Saturday, March 27, 2021

Saturday, May 30, 2020

Cheering up


Sometimes my mood is like the weather outside the window – one day the sun is shining, another – it rains and sometimes it can be also very windy. When I’m not having a good day I’m trying to bring a little bit of sun and make myself smile. I decided to make a list of some of my favourite ways to make me happy and cheer me up during a long and cloudy day. Here we go!

Czasami moje samopoczucie potrafi się zmieniać podobnie jak pogoda za oknem – raz wychodzi słońce, raz pada deszcz, a czasem nawet zerwie się ostra wichura. Mając taki gorszy dzień szukam sposobów na przywrócenie słońca. Zebrałam listę rzeczy, które pomagają mi poprawić samopoczucie i postanowiłam się nią z Wami podzielić. W dzisiejszym poście znajdziecie parę moich sprawdzonych sposobów na wywołanie uśmiechu w gorszy dzień.


I. A moment for break.
First step is really simple – a break, even five minutes, with a cup of coffee or ginger tea. Moment to stop myself and to take a deep breath. Sometimes I like to look through the window, sometimes I like to close my eyes. Those couple minutes help me stop my running thoughts, create a plan for the day and to concentrate on the next task.

1. Chwila przerwy.
Pierwszy krok jest najprostszy – przerwa, nawet pięciominutowa, z filiżanką kawy albo naparem imbirowym. Chwila na zatrzymanie i głęboki oddech. Czasem lubię zamknąć oczy albo popatrzeć przez okno. Ta chwila pozwala mi na zatrzymanie gonitwy myśli, ułożenie planu i skoncentrowanie się na kolejnym zadaniu.


II. Change the activity.
When I do something for a very long time, for example I’m studying or working on a pc and I feel the tiredness which increases really fast, there’s a moment when I know that I need to change something. I really like cooking and baking so usually I go to the kitchen, open our fridge and think what I can make with products that we have. This change of activity helps me relax a little bit and refresh my mind while listening to a podcast or watching a video on YouTube.

2. Zmiana czynności.
Gdy przez dłuższy czas zajmuję się jedną rzeczą, na przykład uczę się do egzaminu lub pracuję przy biurku i czuję narastające zmęczenie, przychodzi taki moment, kiedy wiem, że muszę iść zrobić coś innego. Uwielbiam piec i gotować, więc najczęściej idę do kuchni, otwieram szafki i zastanawiam się, co mogę zrobić z tego, co mam pod ręką. Zmiana czynności wywołuje zmianę sposobu myślenia, co zapewnia mi chwilę odpoczynku przed kolejnym etapem nauki. Piekąc ciasto lub przygotowując lunch, lubię włączyć sobie jakiś podcast czy filmik na YouTubie, żeby skoncentrować się na czymś innym, przyjemniejszym i dać odpocząć umysłowi.


III. Time for passion
My passion is dance which helps me to escape from the reality to another world. I just put my favourite song and then forget about everything for those couple minutes.
Passion can be different for everybody – drawing, taking photos, playing the piano, running… No matter what it actually is, it’s a good idea to spend some time on doing it and to escape for a while.

3. Moment dla pasji.
Moją pasją jest taniec, który pozwala mi się oderwać od rzeczywistości, więc kiedy potrzebuję chwilowej ucieczki do innego świata, włączam ulubioną piosenkę i na te kilka minut staram się zapomnieć o wszystkim, co trudziło mój umysł.
Dla każdego pasja może być czymś innym – szydełkowaniem, bieganiem, grą na pianinie, rysowaniem, śpiewaniem… Niezależnie od tego, co to jest, warto poświęcić temu dłuższą chwilę i uciec myślami do innej rzeczywistości, przynajmniej na jakiś czas.


IV. Move.
Very often, after sitting next to my desk for a long time, I feel that my body need to move and stretch. I go for a walk to breathe deeply and relax my mind by listening to singing birds and looking at nature. Or roll up my matt and have a yoga session. Good amount of endorphins and the feeling of positive tiredness is already a good reason to smile!

4. Ruch.
Często po długim czasie siedzenia przy biurku czuję, że całe moje ciało zesztywniało, co tylko potęguje moje zmęczenie. W takich momentach lubię wyjść na spacer, pooddychać świeżym powietrzem i posłuchać śpiewających ptaków. Albo rozłożyć matę i poćwiczyć jogę. Porządna dawka endorfin i uczucie pozytywnego zmęczenia po wykonanej praktyce czy workoucie są wystarczającym powodem, żeby się uśmiechnąć!



V. Talks and closiness.
The last but not least way of making me smile is a talk with somebody. Sometimes it helps me let my feelings out, sometimes it helps me forget or distance myself from my emotions so they are not so strong anymore.
I am also lucky to have a fluffy kitty partner in my house, who always comes to cheer me up and lies next to me or just sits on my knees. His warmth and gentle purring makes me relaxed and calm.

5. Rozmowa i bliskość.
Ostatnim, a zarazem moim ulubionym sposobem na poprawę humoru jest rozmowa z bliską mi osobą. Czasem jest to rozmowa, która pozwala mi wyrzucić z siebie wszystkie negatywne emocje, czasem jest to rozmowa, która pozwala mi zapomnieć albo zdystansować się do własnych emocji.
Mam to szczęście, że jednym z domowników jest mój puszysty kot, który w trudnych chwilach przychodzi mnie pocieszyć, kładąc się obok mnie na poduszce albo rozciągając się na moich kolanach. Jego ciepło i delikatne mruczenie pozwala mi się szybko uspokoić i wyciszyć umysł.


I really like to call this list First Aid Kit and I always look at it when I feel like it’s not my day. Each one of those ways helps me cheer up. Sometimes just one of those things is enough and I’m already okay, sometimes I need to go through all of the steps to really feel good. The final effect is always the same – a smile.

Tę listę lubię nazywać Pierwszą Pomocą i zawsze po nią sięgam, gdy czuję, że wiszą nade mną ciężkie chmury smutku i negatywnych emocji. Każdy z tych sposobów pozwala mi przywrócić sobie dobre samopoczucie. Czasem wystarczy jedna z tych rzeczy, czasem robię wszystko po kolei. Ostateczny efekt jest zawsze taki sam – uśmiech.

I hope that this list will be an inspiration for you to create your own or to add some new things to what you already have.
Let me know in the comments what’s your favourite way to cheer you up!

Mam nadzieję, że ta lista będzie dla Was inspiracją do stworzenia własnej albo do dodania nowych sposobów do tej już istniejącej.
Dajcie znać w komentarzu, jakie Wy macie sposoby na poprawę samopoczucia!


with love
Basia

Cheering up

Saturday, May 30, 2020

Saturday, May 2, 2020

During those particular times

 

Four weeks ago I finished my obligatory quarantine after coming back from France, but even now my everyday life hasn’t changed a lot and I still spend more time at home. There were some days when I woke up very motivated to go through the whole day having all my tasks done. There were also some days when I was feeling like doing nothing and just lying on my bed or coach.

Cztery tygodnie temu zakończyła się moja obowiązkowa kwarantanna po powrocie z Francji. Mimo tego moja codzienność nie uległa wielkiej zmianie, bo nadal większość czasu spędzam w domu. Bywają dni, kiedy budzę się zmotywowana do działania i po kolei odhaczam zadania z mojej listy rzeczy do zrobienia, ale bywają też takie, kiedy nie jestem w stanie zabrać się za nawet najprostsze zadanie.

I’m a person who likes to analyse my feelings and emotions and to write down every thought that I have in my mind to better understand myself - so I sat with my notebook and wrote down all the stuff that was inside me.
I noticed some differences that appeared in my everyday life and I decided to talk about them with you guys.

Jestem osobą, która lubi wszystko analizować i rozpisywać swoje samopoczucie na czynniki pierwsze, dlatego usiadłam z moim notesem i zastanowiłam się nad ostatnimi czterema tygodniami. Zauważyłam kilka zmian, które zaszły w mojej codzienności i postanowiłam o tym z Wami porozmawiać. 

Motivation and productivity 

While spending a lot of time in my house I try to be as much productive as I can. But, as I already mentioned in the beginning, there are some days when I am very motivated to do all the stuff and I finish my day with every task marked as done, and there are some days when even the smallest task on my to do list is just too difficult to be done. Sometimes I was a little bit angry at myself because I couldn’t understand my laziness, but on the other hand it was a great opportunity to learn how to let myself be lazy and do nothing and just be proud of myself when I do even one thing from my to do list.
I decided to work on my plan of the day so I can find motivation and be more productive. As it’s quite a popular topic right now I found a lot of inspiration – you can find some nice links at the end of this text!
I already tried a couple of ways to stay productive and motivate myself and step by step I’m reaching my goal. 


Motywacja i produktywność 

Spędzając całe dnie w domu staram się wykorzystać każdy dzień jak najlepiej i jak najbardziej produktywnie. Jednak, tak jak napisałam na początku, jednego dnia potrafię obudzić się już zmotywowana i wyskakuję z łóżka zaraz po usłyszeniu budzika, a drugiego zabranie się za jakiekolwiek zadanie jest dla mnie ogromnym wyzwaniem. Czasem bywam zła na siebie, że nie zrobiłam wszystkiego, co chciałam, jednak z drugiej strony jest to dobra lekcja odpuszczania, pozwalania sobie na lenistwo i cieszenia się z nawet najmniejszych wykonanych zadań.
Postanowiłam popracować nad swoim planem dnia i znaleźć najlepszy sposób na tworzenie bloków czasowych i zadaniowych, dzięki czemu będę szła z rytmem dnia wykonując po kolei zaplanowane czynności. 
Jako że temat produktywności i motywacji jest dosyć popularny, znalazłam wiele inspiracji – na końcu znajdziecie kilka linków! 
Wypróbowałam parę sposobów planowania swojego dnia i małymi krokami zmierzam do osiągnięcia mojego celu produktywności i motywacji. 


New little habits 

As I have more time right now, I’m trying to introduce some new habits that will make my day a little bit more happy.
I started to open my window just after I wake up in the morning – it refreshes my room with a little bit of cold air and makes my senses even more sensitive, especially when I can smell the mown grass or listen to birds chirping and singing.
Aparat from this habit I also have a little tradition with my mum – a cup of coffee at 11AM. We sit together in the living room with our cups of fresh made coffee and have a small talk. Sometimes I imagine that we are sitting in one of my favourites cafés, sometimes I like to think that time stops for a while and I can enjoy my cup of coffee forever.
This moment when my mum asks me “would you like to have a coffee?” and then the sound of making it and the smell makes me feel excited like I am waiting for a package with the present of my dreams.
This is one of the best parts of my day. 



Nowe małe nawyki 

Mając więcej wolnego czasu niż zazwyczaj postanowiłam popracować nad nowymi nawykami, które w jakiś sposób umilają mi dzień. 
Zaczęłam otwierać okno zaraz po wstaniu – świeże, orzeźwiające powietrze, które wpływa do mojego pokoju, pozwala mi rozbudzić się i wyostrzyć zmysły, zwłaszcza jeśli mogę poczuć zapach skoszonej trawy lub usłyszeć ćwierkające ptaki.
Oprócz tego, razem z Mamą mamy tradycję picia kawy o jedenastej. Siadamy wspólnie w pokoju, każda z nas ze swoją filiżanką. Czasem lubię sobie wyobrazić, że siedzimy w jednej z moich ulubionych kawiarni, czasem lubię pomyśleć, że czas się zatrzymuje i mogę rozkoszować się smakiem świeżo zaparzonej kawy w nieskończoność. Ten moment, kiedy Mama zadaje mi pytanie „Masz ochotę na kawę?” i później, gdy słyszę syk z kawiarki i czuję ten aromatyczny zapach, jest jak oczekiwanie na przyjście paczki z wymarzonym prezentem.
Jest to jedna z moich ulubionych części dnia. 

No limits. 

It may seem that this situation and all the restrictions limit us to just one space physically, because we stay at home all the time, but it also traps us mentally. Actually I noticed that despite one space becomes closed, the other one has opened. Online coffee with a friend, watching movies on Netflix party with your besties, unlimited online lessons, courses, conferences, webinars or workshops easily available have become a good way to organise our day.
The distance or a difference between hours doesn’t matter anymore, the creativity of finding new ways to talk, see or meet has no limits, and the closeness, despite distance, can still be felt. 

Brak ograniczeń 

Mogłoby się wydawać, że obecna sytuacja i związane z nią restrykcje bardzo ograniczają naszą przestrzeń, zarówno tą fizyczną, jak i również życiową. Jednak zauważyłam, że mimo zamknięcia się jednej przestrzeni, otworzyła się inna, wirtualna, która dała nam jeszcze więcej możliwości. Kawa online z przyjaciółką, wspólne oglądanie filmów na Netflix Party, czy nieskończona ilość kursów, warsztatów, lekcji czy konferencji, które są na wyciągnięcie ręki, stały się jednym z ciekawszych umilaczy codzienności.
Odległość, czy nawet różnica stref czasowych, przestały mieć znaczenie. Kreatywność przy tworzeniu nowych sposobów by porozmawiać, zobaczyć się czy spotkać, nie zna granic, a bliskość, mimo dystansu, nadal może być odczuwalna. 

Uncertainty 

The feeling which I’ve learned how to live with because I’ve felt it all day and all night for weeks. Sometimes it was really difficult to be overcome, sometimes it was easy to be forgotten. The main source of this feeling was my Erasmus – I didn’t know and actually I still don’t if I can go back to France to just finish it as I wanted. Analysing and creating a lot of different scenarios, each one depending on different options, decisions and consequences, have become my permanent partner for every day.
Uncertainty is a feeling that we don’t like – as we live in a world, where we can find everything on the internet by taping a phrase in a browser and getting all the information we need, this situation which is really unsure pushes us out from our comfort zone of being certain about something.
During those four weeks I’ve understood that uncertainty will stay with me for a longer time that I thought, so it doesn’t make sense to fight with it, just accept and be okay with it. One day we will be more sure than we are now. 


Niepewność 

Uczucie, z którym nauczyłam się żyć, bo towarzyszyło mi od rana do wieczora, czasem silniej czasem słabiej dając się we znaki. Głównym źródłem mojej niepewności był Erasmus – nie wiedziałam i nadal nie jestem do końca pewna, czy będę mogła wrócić do Francji, czy nie. Analizowanie i tworzenie najróżniejszych scenariuszy, każdy zależny od innego czynnika, stały się codziennością. 
Niepewność to uczucie, którego nie lubię, bo żyję w czasach, kiedy mogę się czegoś dowiedzieć bardzo szybko – wystarczy, że wpiszę daną frazę w wyszukiwarkę i po chwili mam dostęp do szeregu stron oferujących mnóstwo informacji na dany temat.
Teraz tak nie jest i jedyne co mogę znaleźć to założenia, które niestety nie dadzą mi pewności, której tak bardzo potrzebuję.
W ciągu tych czterech tygodni zrozumiałam, że niepewność to uczucie, które będzie mi towarzyszyć jeszcze przez dłuższy czas, więc nie będę z nim walczyć, a raczej postaram się zaakceptować jego obecność każdego dnia. 

Letting go 

With the acceptance of uncertainty letting go has appeared – I stopped analysing all the stuff that I have no power over, I let myself be lazy when I felt like it and I stopped forcing myself to follow the plan of the day if I couldn’t motivate myself. Not every day must be perfect so I decided to stop putting so much pressure on myself and care more about my optimism by letting go and giving myself space to accept the way I spend my days. It’s not easy and I still need to work on it, but every single day I’m trying to make another step forward. 


Odpuszczanie

Wraz z zaakceptowaniem niepewności pojawiło się odpuszczanie – przestałam analizować to, na co nie mam wpływu, pozwalam sobie na lenistwo, kiedy brakuje mi motywacji do działania i przestałam kurczowo trzymać się planu dnia. Nie każdy dzień musiał być idealny, a ja postanowiłam nie nakładać na siebie presji i zadbać o swój optymizm, odpuszczając i dając sobie przestrzeń na zaakceptowanie mojej codzienności i sposobu działania. Nie przychodzi mi to łatwo, ale nadal się tego uczę, zmierzając małymi krokami do celu. 

This situation can have a big influence on our everyday life so it’s really important to let yourself feel what you feel, let go of all the stuff that is uncomfortable for us and believe in happy endings. Remember that we are together in this situation so we can together cheer ourselves up and be close to each other, even online. 

Obecna sytuacja może wywierać duży wpływ na nasze życie i codzienność. Ważne jest, by pozwolić sobie czuć, to co się czuje, odpuścić tam, gdzie powstają napięcia i wierzyć w pozytywne zakończenie. Pamiętajcie, że jesteśmy w tym wszyscy razem. Razem możemy się wspierać, dodawać otuchy i być blisko. 

Here you can find those links that I mentioned before. 
Poniżej kilka linków, o których mówiłam wcześniej.

I really hope that you’re all fine guys! Let me know in the comment below how you are doing, let’s talk together.

Mam nadzieję, że wszystko u Was w porządku – dajcie znać w komentarzu, co u Was słychać!


with love 
Basia 




During those particular times

Saturday, May 2, 2020

© Primineers. Design by FCD.