going to therapy

Saturday, May 20, 2023 / , , , , , , , , , ,

Techniques to deal with anxiety and fear


Today's post is another post in a series about therapy (maybe I should make a separate category...?). I've already written about the reasons for going to therapy, what I've learned and about therapy itself - I recommend you read them all! And today I will share with you the techniques and ways to deal with fear and anxiety that I went through with my psychologist during sessions. But remember that not all techniques have to suit you, but try them all and give them credit, because for something to work it has to be practiced at least for a while.

Each of these techniques affects the body and mind differently - sometimes it's relaxation and total letting go, and sometimes it's facing anxiety. With each one I will write how I practice it myself and how it helps me, but (!) I am not a specialist, so you can still read about these practices or ask in therapy :).

This post is long, but the topic demands it, so make yourself a cup of coffee or tea, sit comfortably on the couch and I invite you to read.

Dzisiejszy post jest kolejnym postem z serii o terapii (może powinnam zrobić osobną kategorię…?). Pisałam już o powodach pójścia na terapię, o tym, czego się nauczyłam i o terapii samej w sobie – polecam sobie wszystkie przeczytać! Za to dzisiaj podzielę się z wami technikami i sposobami na strach i niepokój, które przerobiłam z moją psycholożką podczas sesji. Zaznaczę na samym początku, że po pierwsze nie wszystkie techniki muszą wam odpowiadać, ale wypróbujcie je wszystkie i dajcie im kredyt zaufania, bo żeby coś zaczęło działać musi być chociaż przez chwilę praktykowane.

Każda z tych technik inaczej oddziałuje na ciało i umysł – czasem jest to rozluźnienie i totalne odpuszczenie, a czasem stawnie czoła lękowi. Przy każdej napiszę, jak sama ją praktykuję i jak to mi pomaga, ale (!) nie jestem specjalistką, więc o tych praktykach można sobie jeszcze doczytać albo podpytać na terapii :).

Ten post jest długi, ale temat tego wymaga, więc zróbcie sobie kawkę lub herbatkę, usiądźcie wygodnie na kanapie i zapraszam do lektury.




/ MEDITATION
I think I don't need to explain too much here. Meditation teaches mindfulness, and it's not just that kind of mindfulness like “I'm here and now”, but also awareness of ours thoughts - because thoughts are often the cause of our fears. Meditation teaches to catch these thoughts, notice them and transform them into ones that are supportive. I definitely prefer guided meditations more than sitting in silence or with music and a timer set for a while. I love guided meditions from Lavendaire but now I practice more with my one of my favorite yoga teachers Gosia Mostowska.

/ JOURNALING
I've been practicing for years, at first for just writing down memories, now for writing thoughts out of my head. I have two journals - the first is a classic journal with thoughts, what happened during a day etc., and the second is a journal that my psychologist recommended me to start. This is a journal for difficult thoughts, in which I write down those thoughts that cause my fear, stress, anxiety, sadness, panic. At first I thought that writing them down would keep those thoughts in my mind, but no. This practice allowed me to take them out of my head. I also recommend having a gratitude journal, because it helps to focus on the good moments and to see that many nice things happen to us in our daily lives.


.medytacja
Myślę, że nie muszę tutaj zbyt wiele tłumaczyć. Medytacja uczy uważności i nie chodzi tutaj tylko o taką uważność w stylu jestem w tu i teraz, ale też świadomość własnych myśli – bo to myśli często są powodem naszych lęków. Medytacja uczy wyłapywać te myśli, zauważać je i przekształcać na takie, które są wspierające. Zdecydowanie bardziej wolę medytacje prowadzone niż siedzenie w ciszy lub z muzyczką i stoperem ustawionym na jakiś czas. Uwielbiam praktykować z Gosią Mostowską codziennie rano, po wykonaniu krótkiej jogi i czasem też wieczorem na dobry sen.

.journaling 
Praktykuję od lat, na początku dla samego zapisywania wspomnień, teraz dla wypisywania myśli z głowy. Prowadzę dwa dzienniki – pierwszy to taki klasyczny dziennik z przemyśleniami z danego dnia, a drugi to dziennik, który poleciła mi prowadzić moja psycholożka. Jest to dziennik trudnych myśli, w którym zapisuję sobie te myśli, które wywołują mój strach, stres, niepokój, smutek, panikę. Na początku wydawało mi się, że zapisanie ich, utrwali te myśli, ale nie. Ta praktyka pozwoliła mi wyjąć te myśli z głowy. Polecam też prowadzić dziennik wdzięczności, bo to pomaga skupić się na dobrych chwilach i zobaczeniu, że w życiu codziennych spotyka nas wiele miłych rzeczy.



/ INNER DIALOGUE
Talking to yourself. This is something we often forget. We also can help and support ourselves with a nice talk. This is not always easy, so in such moments it is more helpful to talk to another person, but in some situations, by talking to ourselves out loud or in our thoughts, we are able to let the fear go. In such moments, when I get a strong anxiety caused by a certain situation, I start saying to myself "easy Basia, it's just fear, fear is normal, concentrate on your breathing, it will help you calm down. It's okay, I'm with you, you're safe. It's fine and it's going to get even better." - I know this may seem strange at first, but (!) it works.

/ TALK TO A FRIEND
When internal dialogue doesn't help and you need something stronger it's better to call/go to someone and talk. Contact with another person can be very helpful and will allow you to deal with the fear. You don't need to explain the whole situation/story, just say that you are having an anxiety/fear attack and want to talk about that or about something completely different. And don't be afraid to talk about it - maybe in such a conversation you will learn that the other person also struggled or is still struggling with anxiety and dealt with it in such and such a way.


.dialog wewnętrzny
Rozmowa z samą/samym sobą. To jest coś, o czym często zapominamy. My sami możemy sobie pomóc i wesprzeć siebie ciepłym słowem. Nie zawsze jest to łatwe, dlatego w takich chwilach warto porozmawiać z drugą osobą, ale w niektórych sytuacjach, mówiąc do siebie na głos lub w myślach, jesteśmy w stanie wyciszyć strach. W takich momentach, gdy dopada mnie silny niepokój związany z jakąś sytuacją, zaczynam do siebie mówić „easy Basiu, to tylko strach, strach jest normalny, skoncentruj się na swoim oddechu, on pomoże ci się uspokoić. Już dobrze, jestem z tobą, jesteś bezpieczna. Jest dobrze i będzie jeszcze lepiej” – wiem, że może się to wydawać dziwne na początku, ale (!) działa.

.rozmowa z przyjacielem
Gdy dialog wewnętrzny nie pomaga i potrzeba czegoś mocniejszego to najlepiej zadzwonić/pójść do kogoś i porozmawiać. Kontakt z drugim człowiekiem potrafi być zbawienny i pozwoli poradzić sobie ze strachem. Nie trzeba tłumaczyć całej sytuacji/historii, wystarczy powiedzieć, że macie napad lęku/strachu i chcecie pogadać właśnie o tym albo o czymś zupełnie innym. I nie bójcie się o tym rozmawiać – może w takiej rozmowie dowiecie się, że druga osoba też zmagała się albo wciąż się zmaga z lękiem i poradziła sobie z nim w taki i taki sposób.



/ HUGGING, PHYSICAL TOUCH
Let me say right away that this does not necessarily work with everyone, because there are people who are more and less sensitive to touch. For example, I need a hug, the touch of another person, a simple pat on the shoulder or on the back. Fun fact, you can also hug yourself and it works as well. I recommend hugging yourself and closing your eyes and massaging your back and shoulders. Even if it doesn't work 100%, it helps calm the fear at least for a while.

/ MOVEMENT, PHYSICAL ACTIVITY
This is even scientifically confirmed by many articles! I even wrote about it here. First of all, endorphins. Second, we turn off our thinking and focus on something other than fear. Third, we release tension in the body. For stress, yoga is perfect, but actually any physical activity you like will work great here :) .

/ AWARENESS THAT IT WILL PASS
Repeating to yourself that it won't last forever. Because it really will pass. Life consists of different moments – light, nice, beautiful, but also difficult, stressful, sad. And this is normal. But even the most difficult moments will pass. And those that you think already last forever will pass too.

There are even more techniques, but the ones I've listed here I practice almost every day. I really recommend you to try each of them! And if you practice something I haven't listed here then be sure to let me know in the comments. I'm hugging you tightly and supporting you mentally, wherever you are on the way to a peaceful mind!



.przytulenie, dotyk fizyczny
Od razu powiem, że nie u wszystkich to musi działać, bo są osoby mniej i bardziej wrażliwe na dotyk. Ja na przykład potrzebuję przytulenia, dotyku drugiej osoby, zwykłego poklepania po ramieniu albo po plecach. Fun fact, sami też możecie się przytulić i to działa równie dobrze. Polecam się objąć i zamknąć oczy i pomasować po plecach i ramionach. Nawet jeśli nie działa w 100% to pomaga chociaż na chwilę wyciszyć strach.

.ruch, aktywność fizyczna
To jest wręcz potwierdzone naukowo wieloma artykułami! Nawet pisałam o tym tutaj. Po pierwsze, endorfiny. Po drugie, wyłączamy myślenie i skupiamy się na czymś innym niż strach. Po trzecie, uwalniamy napięcia w ciele. Na stres poleca się joga, ale tak naprawę jakakolwiek aktywność fizyczna, którą lubicie, świetnie się tutaj sprawdzi :).

.świadomość, że to minie
Powtarzanie sobie, że to nie będzie trwało wiecznie. Bo to naprawdę minie. Życie składa się z różnych momentów, i tych lekkich, miłych, pięknych, ale i trudnych, stresujących, smutnych. I to jest normlane. Ale nawet najtrudniejsze momenty miną. I te, które wydają wam się, że już trwają wiecznie, też miną.

Technik jest jeszcze więcej, ale te, które tu wymieniłam, sama praktykuję. Polecam wypróbować każdą z nich, a jeśli sami praktykujecie coś, czego tutaj nie wymieniłam to koniecznie dajcie znać w komentarzu. Mocno was przytulam i wspieram mentalnie, gdziekolwiek jesteście na drodze do spokojnego umysłu!

with love
Basia
read article

Techniques to deal with anxiety and fear

Saturday, May 20, 2023
3 notes

Saturday, January 21, 2023 / , , , , , ,

What I've learned during my therapy *so far*

Last year in November I returned to therapy - mainly because of my excessive thinking. I had reached a point where my thoughts were becoming unbearable for me, and the amount of energy I was spending on not-good-enough strategies to throw out these thoughts was exceeding my energy resources. I told myself that this couldn't go on and that this was the moment to ask for help. And this was a very important and necessary decision.

W zeszłym roku w listopadzie wróciłam na terapię – głównie z powodu mojego nadmiernego myślenia. Doszłam do momentu, w którym moje myśli stawały się dla mnie nie do zniesienia, a ilość energii, którą przeznaczałam na nie do końca umiejętne wyrzucanie tych myśli, przekraczała moje zasoby energetyczne. Powiedziałam sobie, że tak nie może być i że to jest moment, żeby poprosić o pomoc. I to była bardzo ważna i potrzebna decyzja.



This is my second therapy in my life - the first allowed me to understand that what I thought was wrong with myself, was actually 100% normal and could be so. For that moment it was enough for me, so I finished the therapy. Now, as I wrote earlier, I am working on my thoughts. Overthinking is a problem. Maybe not a psychological disease, but it can make life difficult and have an influence on bad moods and various situations, hence my decision for therapy. Now I'm learning about my mistakes and thought traps, and also how to recognize them and not to get into old patterns.

To jest moja druga terapia w życiu – pierwsza pozwoliła mi zrozumieć, że to co uważałam u siebie za złe jest w 100% normalne i tak może być. Na tamten moment to było dla mnie wystarczające, więc zakończyłam terapię. Teraz, tak jak napisałam wcześniej, pracuję nad moimi myślami. Overthinking to jest problem. Może nie jednostka chorobowa, ale po prostu może utrudniać życie, co w konsekwencji prowadzi do złego samopoczucia i różnych nieciekawych sytuacji, stąd moja decyzja o terapii. Teraz poznaję moje błędy i pułapki myślowe, i uczę się jak je rozpoznać i nie dać się wciągnąć w wir dawnych schematów.




Although my therapy is not over, I have already learned a few things. Or maybe I should say that I got to know some stuff, learning how to use it in a daily basis is the next step. First of all, I learned that a thought is a thought, not a certainty. There are a lot of types of thoughts, sometimes they can frighten us, surprise us, astonish us or disgust us, but they are only creations of our mind, not reality. They aren’t emotions neither - a thought can generate emotions and some behavior, but in itself it is not an emotion. And even though they come freely to my mind I can still control them. Pushing out my thoughts from my mind is not the best strategy, because they will come back stronger, but choosing whether I want to follow them or not gives better results.

Mimo, że moja terapia się nie skończyła, to już nauczyłam się kilku rzeczy. A może raczej dowiedziałam, bo nauczenie się ich stosowania na co dzień jest kolejnym punktem programu. Przede wszystkim nauczyłam się, że myśl to myśl, a nie pewnik. Myśli są różne, czasem mogą nas przerażać, zaskoczyć, zdziwić, zniesmaczyć, ale są tylko wytworami naszego umysłu, a nie rzeczywistością. Nie są też emocjami – myśl może generować emocje i jakieś zachowania, ale sama w sobie nie jest emocją. Mimo, że myśli przychodzą bezwiednie to jednak ja mogę mieć nad nimi kontrolę. Wypieranie myśli nie jest najlepszą strategią, bo one wrócą ze zdwojoną siłą, ale już wybieranie czy chcę za nimi podążać czy nie daje lepsze skutki.




The second thing I've learned is all the thought traps I fall into automatically - catastrophizing the situation, seeing only the negatives, generalizing that if something happens to someone else, the same thing will happen to me. Even though I might appear as an optimistic person - and indeed most of the time I am – my head is full of negative scenarios and the number of them is far greater than the number of optimistic ones. My therapist always asks me to give the worst-case scenario of a given situation, then the best-case scenario, and finally the realistic one, which is somewhere in the middle. And suddenly the situation becomes... easier to understand.

Druga rzecz, której się nauczyłam, to pułapki myślowe, w które wpadam automatycznie – katastrofizacja sytuacji, dostrzeganie tylko negatywów, generalizowanie, że skoro u kogoś coś się dzieje, to mnie spotka to samo. Mimo że na zewnątrz wydaję się być pozytywną osobą – i rzeczywiście przez większość czasu tak jest – to jednak w mojej głowie ilość negatywnych scenariuszy jest zdecydowanie większa niż tych optymistycznych. Moja terapeutka zawsze prosi mnie o podanie najgorszego scenariusza danej sytuacji, później najlepszego i na końcu realnego, który wypada gdzieś pośrodku. I nagle sytuacja staje się… łatwiejsza.




And the last thing I've learned is that change needs a decision - conversations with my therapist give me the knowledge I need to change, but now it's up to me to make the decision to change what I want to change. It takes work and energy plus I need to constantly remind myself of new strategies and aids, which is not that easy. But it is doable.

Therapy is not always easy, but the fact of going to therapy is already a huge stepto your better mental health. Sending hugs to everyone - both those in therapy and those before! And to those who are after, congratulations, because you've come through a great process. Crossing fingers for all of you guys! You got this!


I ostatnia rzecz, której się nauczyłam, to to, że zmiana wymaga podjęcia decyzji – rozmowy z terapeutką dają mi wiedzę, której potrzebuję do zmiany, ale teraz to ja muszę podjąć decyzję, żeby zmienić to, co chcę zmienić. Wymaga to pracy, energii i nieustającego przypominania sobie o nowych strategiach i pomocach, nie ma tak łatwo. Ale jest to do zrobienia.

Terapia nie zawsze jest łatwa, ale sam fakt podjęcia się jej jest już ogromnym krokiem w kierunku spokojnego umysłu. Mocno ściskam wszystkich – i tych w terapii, i tych przed! A tym, którzy są po gratuluję, bo to dużo pracy i wysiłku. Trzymam za was kciuki!

with love
Basia

PS all beautiful photos taken by my sis <3
read article

What I've learned during my therapy *so far*

Saturday, January 21, 2023
0 notes

Saturday, September 24, 2022 / , , , , ,

„reasons” to go to therapy




About two years ago I started to think about going to therapy. A lot of people around me were saying that it was worth it and that I would really appreciate it. But it took me some time to really make this decision. Why? Because I thought that my reason wasn’t „serious enough” to go to therapy.

Mniej więcej dwa lata temu zaczęłam zbierać się do tego, żeby pójść na terapię. Wiele osób mówiło mi w tamtym czasie, że warto, że to mi pomoże, że będzie mi lepiej. Ale zanim poszłam na pierwsze spotkanie, minęło jeszcze trochę czasu. Dlaczego? Bo uważałam, że mój powód „nie jest na tyle poważny”, żeby zacząć terapię.




Let’s make it clear. This way of thinking is wrong – there’s no such a thing like “not serious enough”, every reason is serious. Everybody has a different point of view, sees things differently and also feels differently. For some of you a “real” reason to go to therapy would be a trauma from childhood, and for others it would be overthinking. Both of them are already let’s say good to go to therapy.

Od razu powiem, że to błędne myślenie. Nie ma czegoś takiego jak „niepoważny” powód pójścia na terapię. Każdy z nas ma inny punkt widzenia i inaczej przeżywa emocje. Dla jednych powodem będzie trauma po zerwaniu i zakończeniu długoletniego związku, a dla innych będzie to problem z asertywnością. Oba te powody są jak najbardziej dobre.


Actually you don’t have to have a reason – you can go to therapy to simply talk about life. Sometimes we just need to talk with somebody who doesn’t know us and will have a different point of view. The reason is not really important, what really is, it’s the desire.

Tak naprawdę nie potrzeba nawet powodu – na terapię się idzie, jeśli się chce. Czasem po prostu potrzebujemy porozmawiać z kimś spoza naszego otoczenia, kto nie zna nas i będzie mógł inaczej spojrzeć na nasze zachowania, i być może inaczej nam doradzić. Powód nie jest ważny, ważne są same chęci.



There was already a post about therapy – here! In that one I talked about my therapy and what it gave me. To end this post I’m going to add that therapy is a normal thing and you don’t have to feel ashamed about it! I’m very happy every time I hear somewhere in the tram or in the city people talk about it freely, no taboo!

If you have any questions, please ask, I will answer you with pleasure!

O terapii pisałam też tutaj i zachęcam do przeczytania tego posta – razem z tym dzisiejszym tworzą zgrany duet. Dodam jeszcze na koniec, że terapia jest w pełni normalna i nie trzeba się jej wstydzić! Coraz częściej widzę i słyszę ludzi na luzie rozmawiających o terapiach, co mnie ogromnie cieszy.

Jeśli mielibyście jakieś pytania – pytajcie śmiało, chętnie odpowiem i pomogę rozwiać wątpliwości :)

with love
Basia
read article

„reasons” to go to therapy

Saturday, September 24, 2022
2 notes

Saturday, September 18, 2021 / , , , , , , ,

Therapy



Did I think that something was wrong with me when I went to therapy? No. But we still live in a world which puts equal sign between therapy and having a problem with yourself. Therapy is still treated as a taboo topic but it changes and you can hear about it more from influencers, people around you and your closest friends. I’ve listened to some podcasts in which this topic was mentioned a couple of times and people who participated in those podcasts were talking about their own experiences and they all recommended therapy as the best way to get help, no matter if you think you have a problem or not. I was thinking about this recently and I realized that I share their point of view. I mean if you don’t feel like you need therapy, you don’t have to go on it. Being forced and forcing to do something makes no sense.

Czy idąc na terapię myślałam, że coś jest ze mną nie tak? Nie. Ale nadal żyjemy w czasach, w których pójście na terapię oznacza, że chodzi o jakiś większy problem. Terapia to w niektórych kręgach temat tabu, ale to się zmienia i bardzo mnie to cieszy. Słuchałam wielu podcastów, w których rozmówcy mówili o terapii i wyrażali pogląd, że każdy z nas mógłby na nią pójść, niezależnie od tego, czy rzeczywiście ma jakiś problem, czy nie. Myślałam nad tym ostatnio i doszłam do wniosku, że podzielam to zdanie. Oczywiście, każdy musi to poczuć i sam stwierdzić, że potrzebuje pójść na terapię. Zmuszanie się albo namawianie kogoś nie wchodzi tutaj w grę.

I went on therapy a year ago and during the first meeting my therapist and I decided to meet every week for the whole month and after this time we would decide if I need more visits or not. I decided to go on therapy because I noticed some thoughts and ways of thinking that were coming back again and again even though I was trying to get rid of them. Obviously, I wasn’t alone, there were always my best friends with me and my family too but their advices weren’t that strong to really change my mind. I realized that it was as if my mind was already used to getting those advices and stopped really caring about them. That’s why I decided to go on therapy, to get another point of view, new ideas to solve problems from a person who doesn’t know me at all.

Ja poszłam na terapię rok temu i na pierwszym spotkaniu z moim terapeutą ustaliliśmy, że będziemy się spotykać przez cały miesiąc, a po tym czasie zobaczymy, jak się będę czuła. Zdecydowałam się na terapię, bo zauważyłam, że wracają do mnie te same problemy i te same schematy myślowe, których nie lubiłam, a które i tak do siebie dopuszczałam. Oczywiście cały czas rozmawiałam z moimi przyjaciółkami i dzieliłam się tym, co działo się wewnątrz mnie, ale ich rady nie zawsze do mnie docierały. Doszłam do wniosku, że to trochę tak, jakby mój umysł był już przyzwyczajony do tego typu komunikatów i nie traktował ich poważnie. Dlatego postanowiłam poszukać pomocy u terapeuty – osoby, która w ogóle mnie nie zna i która (może) będzie ze mną rozmawiać w zupełnie inny sposób.

To find a good therapist isn’t a piece of cake – it must be a person who you like and you feel good with their way of speaking, their points of view, their voice or even how they look. Seriously, if there’s something you don’t like in your therapist, it’s not gonna work. Everybody’s different and everybody has different needs and things they like. I tried to make an appointment with three different therapists and only the third one responded to me. And that was a person who became my therapist.

Znaleźć właściwego terapeutę nie jest łatwo – to musi być osoba, która Wam w pełni odpowiada. Pisząc „w pełni”, mam na myśli „w stu procentach” – pod względem ubioru, wyglądu, tembru głosu, sposobu, w jaki rozmawia, komunikatów, które daje, zadawanych pytań, dosłownie wszystkiego. Każdy jest inny i każdy ma inne potrzeby i wymagania. Ja na początku próbowałam się skontaktować z dwiema terapeutkami, ale nie dostałam od nich odpowiedzi. Dopiero trzecia osoba się do mnie odezwała, i to z tym terapeutą umówiłam się na wizytę.

Give yourself time to decide if this therapist is for you or not. First meeting is to get to know each other. Your therapist needs to know who you are, how you live, what you want to work on. First meeting is for you to talk about yourself. In the beginning I thought that during our first meeting I would already get some solutions, new ideas or some life hacks (whatever) but it wasn’t like this. When I came the second time, I got some good advices, new perspectives that I had never thought about before. Sudennly, something that I had treated as my default had the other, brighter side, and had also some positive aspects. Some of my reactions that I wanted to get rid of weren’t that bad and huge as I had thought before. What’s more, they were n o r m a l.

Nie zraźcie się po pierwszym spotkaniu – to jest spotkanie zapoznawcze, terapeuta musi po prostu zobaczyć, kim jesteście, jak żyjecie, z czym przychodzicie. Ja na początku myślałam, że już na pierwszym spotkaniu padną pytania, które otworzą jakieś moje wewnętrzne blokady z dzieciństwa, ale tak się nie stało. Dopiero kolejne spotkanie coś wniosło – to, o czym pisałam wcześniej – usłyszałam komunikaty, których w ogóle się nie spodziewałam. Nagle coś, co w moich oczach było problemem – było złe, nie miało żadnych pozytywnych skutków – miało drugą stronę medalu, na którą nigdy nie patrzyłam. Co więcej, „wady”, które chciałam naprawić, czy moje reakcje, które uważałam za niestosowne lub wyolbrzymione okazały się n o r m a l n e.

After that month I finished my therapy but my therapist said that if I needed to talk, there would always be this possibility to come. And now it is like this – whenever I have a storm in my mind or I have the feeling that my life just falls apart, I call him to ask for a meeting. And it’s always very helpful.

Po miesiącu zakończyłam cykl regularnych spotkań, ale mój terapeuta powiedział mi, że jeśli kiedykolwiek będę potrzebowała porozmawiać, zawsze mogę do niego przyjść. I rzeczywiście tak robię. Kiedy czuję, że coś jest nie tak i wiem, że potrzebuję usłyszeć rady od osoby, które nie zna mnie tak dobrze jak moja mama czy przyjaciółka, i ma zupełnie inny punkt widzenia, to od razu piszę do mojego terapeuty z pytaniem, kiedy ma najbliższy wolny termin. I za każdym razem mi pomaga.

Therapy isn’t anything special or strange. You don’t need to avoid this topic or hide it. As my therapist would say, being on therapy is okay, it’s healthy and normal, it’s helpful and very cheering up. If you’re feeling like you may need this, please, don’t wait too long, do it for yourself. I’m hugging you all and cheering you up as much as I can! Good luck guys!

Terapia nie jest niczym wyjątkowym, nadzwyczajnym. Nie trzeba jej ukrywać ani się z nią chować. Jak by to powiedział mój terapeuta, chodzenie na terapię jest okej, jest zdrowe i normalne, bardzo pomocne i dodające otuchy. Jeśli czujecie się przygnieceni, zagubieni i nie czujecie się do końca dobrze tu, gdzie jesteście, i myślicie o terapii – tak, idźcie, zróbcie to dla siebie. Tulę Was wszystkich i każdego z osobna. Trzymajcie się dzielnie!

with love
Basia

read article

Therapy

Saturday, September 18, 2021
1 note
Subscribe to: Posts (Atom)
© Primineers. Design by FCD.