thoughts

Saturday, November 8, 2025

My dream adult-life / what I was thinking when I was a kid





After working for more than a year, I feel that I have already settled into “adult life,” which I for me means a life where I go to work every day, I have household responsibilities, I have to take a vacation if I want to go somewhere, that days off are not infinite, I am responsible for some projects, I have to control my expenses so that there is enough for everything I need, and so on... I think that each of us may have a completely different vision of adult life, but mine looks just like this.

Po ponad roku pracy mam wrażenie, że już tak w pełni osiadłam w „dorosłym życiu”, co rozumiem jako życie, gdzie chodzę codziennie do pracy, mam obowiązki domowe, muszę wziąć urlop jeśli chcę gdzieś pojechać, ten urlop nie jest nieskończony, jestem odpowiedzialna za jakieś projekty, muszę kontrolować swoje wydatki, żeby starczyło na wszystko, co potrzebne i tak dalej… Myślę, że każdy z nas może mieć zupełnie inną wizję dorosłego życia, ale moja wygląda właśnie tak.


When I was in school, I dreamed of being an adult, because it seemed to me that then it would be EASIER. At that time, I thought that school was taking up a lot of my free time, because after all, there was homework, tests, midterms, and other exams, and it all had to be combined. I was convinced that once I finished school and college, I would finally have plenty of free time because I wouldn’t have homework or tests. Well, I was wrong, because I didn’t take into account the fatigue after work or the days when you have to stay longer at work, the laundry that has to be put in, the shopping that has to be done, the apartment that has to be cleaned, and the dinner that has to be cooked. My boyfriend would say c’est la vie.


Jak byłam w szkole, marzyłam o tym, żeby być dorosłą, bo wydawało mi się, że wtedy będzie ŁATWIEJ. W tamtym momencie uważałam, że szkoła zabiera mi dużo czasu, bo przecież są zadania domowe, sprawdziany, kartkówki i inne egzaminy i to trzeba wszystko połączyć. Byłam przekonana, że jak już skończę szkołę i studia, to w końcu będę miała mnóstwo wolnego czasu, bo nie będę miała zadań domowych i sprawdzianów. No cóż, przeliczyłam się trochę, bo nie wzięłam pod uwagę zmęczenia po pracy, czy dni kiedy trzeba zostać dłużej, prania, które trzeba wstawić, zakupów, które trzeba zrobić, mieszkania, które trzeba posprzątać i obiadu, który trzeba ugotować. Jakby to powiedział mój chłopak c’est la vie.


Nevertheless, there is one thing I have been looking forward to and that is inviting friends over, meeting people in general. When I was a little girl, my parents would often go out somewhere with their friends or invite them over, and I loved it. I always imagined that I would do that too! And that’s what I do now 😊

I have a lot of fun inviting friends over for dinner, or for brunch on the weekend, or for coffee and cake! I always think then that this is the mini dream I've been waiting for and wanted to realize in my "adult life".
And for you, what did it look like? As children, did you also have any ideas/expectations of adult life? And did they fit into reality? Let me know in the comments!



Niemniej jednak, jest jedna rzecz, na którą czekałam i jest nią zapraszanie znajomych, ogólnie spotykanie się z ludźmi. Kiedy byłam mała, moi rodzice często wychodzili gdzieś ze znajomymi albo zapraszali ich do siebie i bardzo mi się to podobało. Zawsze sobie wyobrażałam, że też będę tak robić! I tak też robię 😊

Ogromną frajdę sprawia mi zapraszanie przyjaciół na kolację, czy na brunch w weekend, czy na kawę i ciasto! Zawsze sobie wtedy myślę, że to jest to mini marzenie, na które czekałam i które chciałam zrealizować w „dorosłym życiu”.
A u was jak to wyglądało? Czy jako dzieci też mieliście jakieś wyobrażenia / oczekiwania wobec dorosłego życia? I czy wpisały się one w rzeczywistość? Dajcie znać w komentarzu!

My dream adult-life / what I was thinking when I was a kid

Saturday, November 8, 2025

Saturday, August 9, 2025

I’ve been working for one year / update & thoughts


It's already been a year since I started working at my job, and I thought that it was a good time to gather my thoughts and maybe write down and share what has happened so far. First - the huge process of learning a foreign language, which caused my ups and downs in terms of feeling integrated in the department but also in terms of creating new relationships. In addition to that, knowing a language also has a huge impact on feeling like a member of a group. During this year, I've had many moments where I felt like an outsider in some situations because I didn't fully understand what was going on.

Już jakiś czas temu stuknął mi rok w mojej pracy i doszłam do wniosku, że to dobry moment na zebranie myśli i może podsumowanie tego, co się do tej pory wydarzyło. Po pierwsze – wielka nauka języka obcego, co wiązało się z moimi wzlotami i upadkami w kontekście czucia się zintegrowaną w dziale. Ostatnio wrzuciłam odcinek podcastu, w którym opowiadam o blokadzie językowej i o tym, jak bardzo ona wpływa na proces nawiązywania nowych relacji. Ale oprócz tworzenia relacji, znajomość języka ma również ogromny wpływ na poczucie bycia członkiem grupy. W ciągu tego roku miałam wiele momentów, w których miałam wrażenie, że jestem outsiderem sytuacji i nie do końca rozumiem co się dzieje.


Secondly, I realized that often relationships at work remain only relationships at work and nothing more. Many times I thought I was forming a new friendship with a colleague at work, then a few days later, I got the feeling that it was all superficial and would rather remain just a work-relationship. I had to get used to this new situation that it is not like in school or college anymore, where you meet new people and want to do something with them, spend time with them, and maybe create lifelong relationships. At work, you often meet people and “leave them at work,” because after work, you have your own world, and often you don't want to bring the people you work with into it.

Po drugie, zrozumiałam, że często relacje w pracy pozostają tylko i wyłącznie relacjami w pracy i niczym więcej. Wiele razy wydawało mi się, że tworzę nową przyjaźń i pogłębiam relację z koleżanką z pracy, po czym kilka dni później miałam wrażenie, że to wszystko jest powierzchowne i raczej zostanie tylko koleżeńską relacją. Musiałam się trochę przestawić, że to już raczej nie jest tak jak w szkole czy na studiach, gdzie poznajesz nowych ludzi i chcesz z nimi coś robić, spędzać czas i może stworzyć relacje na całe życie. W pracy często poznajesz ludzi i „zostawiasz ich w pracy”, bo po pracy masz swój własny świat i często nie chcesz do niego wprowadzać ludzi z którymi pracujesz.


And finally, it takes some time to get used to work, so it’s actually obvious that all your routines may change or stop existing at all. But at some point, I noticed that I was waiting for that never-coming-perfect moment to get back to my routines - to yoga, to writing, to creating. The truth is that this perfect moment will never come; you just have to start and slowly get back to what you want to get back to. Well, yes, if you did not work before, then you had a lot of time to do what you want, and now working, you have much less time for those things. But if you want to return to sports, or to reading books, or to anything that used to be your routine, then you have to get back to it, without waiting for “that perfect” moment.

I na koniec – przyzwyczajanie się do pracy wymaga trochę czasu, więc wiadomo że wcześniej wypracowane rutyny mogą się pozmieniać albo w ogóle przestać istnieć. Ale w pewnym momencie zauważyłam, że czekam na ten nigdy-nie-nadchodzący, „idealny” moment, żeby wrócić do moich rutyn – do jogi, do pisania, do tworzenia. Prawda jest taka, że ten moment nie nadejdzie, po prostu trzeba się za to zabrać i pomału wracać do tego, do czego chcemy wrócić. Wiadomo, jeśli się wcześniej nie pracowało, to wtedy miało się dużo czasu, a teraz pracując ma się tego czasu znacznie mniej. Ale jeśli chcemy wrócić do sportu, czy do czytania książek, czy do czegokolwiek, co kiedyś było naszą rutyną, to musimy się za to zabrać, bez czekania na „ten idealny” moment.


I'm curious if some of you here have recently started working, or maybe you've already been working for a good few years, but remember what it was like for you in the beginning. Let me know if you've had similar thoughts as well!

Jestem ciekawa, czy wśród was też są osoby, które niedawno zaczęły pracować albo może już pracujecie od dobrych kilku lat, ale pamiętacie, jak to było na początku w waszym przypadku. Dajcie koniecznie znać, bo jestem ciekawa, czy również mieliście podobne przemyślenia!

with love
Basia

I’ve been working for one year / update & thoughts

Saturday, August 9, 2025

Saturday, April 6, 2024

Dear diary, life has been…


I've been having a lot of different thoughts lately, and there's a debate going on in my head all the time about life. Since I have these thoughts and need to get them out of my head, I decided that I would just write a post about it and maybe you will find it helpful, interesting, intriguing, or... simple. Whatever they may be, I invite you to a post from a series "pouring the stream of my thoughts onto the keyboard".

Ostatnio mam mnóstwo różnych przemyśleń, a w mojej głowie cały czas odbywa się debata na temat życia. Jako że tych przemyśleń mam całkiem sporo i potrzebuje je wyjąć z mojej głowy, postanowiłam, że po prostu napiszę o tym post i może będzie to dla was pomocne, ciekawe, intrygujące, czy… zwykłe. Jakiekolwiek by nie były, zapraszam na post w stylu „przelewam potok moich myśli na klawiaturę”.


// life is hard...
Attention please, you weren't expecting this, but life is hard :') sometimes it comes to me as if someone is whispering in my ear, and sometimes it's a bit like being knocked against a wall. I've been on a job search lately, and it suddenly came to me that this is unlikely to be a scenario where I get my dream job overnight, where they offer me super salaries and I can start right away. I sent a dozen emails to various companies and so far most have thanked me. There was a day when I sat down a bit resigned and said to myself "why is this so hard?", to which the answer in my head immediately appeared "no one said it would be easy". But despite the fact that life is difficult and sometimes even hard, it...

// życie jest trudne…
Uwaga uwaga, nie spodziewaliście się tego, ale życie jest trudne :’) czasem dociera to do mnie tak, jakby ktoś mi szeptał do ucha, a czasem jest to trochę jak przywalenie w ścianę. W ostatnim czasie jestem na etapie szukania pracy i nagle dotarło do mnie, że raczej nie będzie to scenariusz w którym z dnia na dzień dostaję wymarzoną pracę, gdzie oferują mi super zarobki i mogę zaczynać od razu. Wysłałam kilkanaście maili do różnych firm i jak na razie większość mi podziękowała. Był taki dzień, kiedy usiadłam trochę zrezygnowana i powiedziałam do siebie „dlaczego to jest takie trudne?”, na co zaraz pojawiła się odpowiedź w mojej głowie „przecież nikt nie powiedział, że będzie łatwo”. Ale mimo tego, że życie jest trudne i czasem nawet ciężkie, to…


//... it can be romanticized
I don't mean here blindly pretending that it's ok when it's not. It’s more about smiling a lot when life smiles back at us. By this metaphor, I mean the familiar appreciation of the little things, noticing the developing leaves on the trees, tasting the coffee/tea/fresh breakfast/delicious bread/dark chocolate/chips flavored with green onions... these are such small things, but they really help. Recently, on my way to work, I saw developing buds on the trees and I felt such a wave of joy that I walked halfway with a banana on my face.

//… można je romantyzować
Nie chodzi mi tutaj o ślepe udawanie, że jest okej jak nie jest. Ale o takie uśmiechanie się, gdy życie uśmiecha się do nas. Przez tą metaforę mam na myśli dobrze wam znane docenianie drobnych rzeczy, dostrzeganie rozwijających się liści na drzewach, smakowanie kawy/herbaty/jajecznicy na masełku/świeżej bułki/kosteczki gorzkiej czekolady/chipsa o smaku zielonej cebulki… to są takie drobnostki, ale naprawdę pomagają. Ostatnio w drodze na praktyki zobaczyłam rozwijające się pączki na drzewach i poczułam taką falę radości, że przez pół drogi szłam z bananem na twarzy.


// I choose how I feel
Or to be more specific, I choose how I want to feel in a given situation. I can choose whether I want to get entangled in thoughts about what someone thought of me, whether it was very stupid, massively stupid or tragically stupid, whether I am this or that... OR I can choose that "it was, it's gone, so I let it go". Recently I had such a situation at my internship, and at first I took the first path, and when I started to feel unpleasant discomfort in my stomach I had a moment of enlightenment and said to myself "hey, I don't have to feel this way, I can choose another path".

// ja wybieram, jak odbieram
A mówiąc dokładniej – ja wybieram jak chcę się czuć w danej sytuacji. Mogę wybrać, czy chcę się zaplątać w myśli o tym, co kto sobie o mnie pomyślał, czy to było bardzo głupie, masakrycznie głupie czy tragicznie głupie, czy jestem taka siaka i owaka… ALBO mogę wybrać, że „było, minęło, więc odpuszczam”. Ostatnio miałam taką sytuację na praktykach i początkowo poszłam pierwszą ścieżką, a gdy zaczynałam czuć nieprzyjemny dyskomfort w brzuchu miałam moment olśnienia i powiedziałam sobie „hej, ja nie muszę się tak czuć, ja mogę wybrać inną drogę”.


// fear is ok
I'm about to make big changes in my life related to moving out and moving in, and I've started to feel stress, some fear and anxiety. At first, the mechanism from last year, when I still didn't know how to handle fear, i.e. "fear = danger = run away immediately," appeared, but after therapy I now know how to deal with the fear and, above all, how to calm the panicking Basia. Fear is normal and it's normal to feel it before new/important/big things. Sometimes it can indicate threatening situations, but most of the time it doesn't, so inhale-exhale and slowly move forward.

// strach jest okej
Szykują się w moim życiu wielkie zmiany związane z wyprowadzkami i przeprowadzkami, i zaczęłam odczuwać stres, trochę strach i niepokój. Początkowo pojawił się mechanizm z zeszłego roku, jak jeszcze nie umiałam obchodzić się ze strachem, czyli „strach = zagrożenie = ucieczka na już”, ale po terapii wiem już jak strach oswoić i przede wszystkim jak uspokoić panikującą Basię. Strach jest normalny i to normalne że go odczuwamy przed nowymi/ważnymi/wielkimi rzeczami. Czasem może wskazywać na sytuacje zagrażające, ale w większości przypadków nie, więc wdech-wydech i powoli do przodu.


All that I have written is already common knowledge, but I have a feeling that we need such reminders, because even if "carpe diem", gratitude, "life sucks but romanticize it" we have already heard somewhere, it is worth refreshing it to ourselves from time to time and relive that delight of discovering this truth anew ;)
Sending you lots of positive vibes and hugs!

To wszystko co napisałam jest już powszechnie znane, ale mam wrażenie, że potrzebujemy takich cyklicznych przypomnień, bo nawet jeśli „carpe diem”, wdzięczność, „life sucks but romanticize it” już gdzieś słyszeliśmy, to warto to sobie odświeżać co jakiś czas i przeżywać ten zachwyt odkrycia tej prawdy na nowo ;)
Przytulam was mocno i życzę wam pięknego czasu!

with love
Basia

Dear diary, life has been…

Saturday, April 6, 2024

Saturday, January 21, 2023

What I've learned during my therapy *so far*

Last year in November I returned to therapy - mainly because of my excessive thinking. I had reached a point where my thoughts were becoming unbearable for me, and the amount of energy I was spending on not-good-enough strategies to throw out these thoughts was exceeding my energy resources. I told myself that this couldn't go on and that this was the moment to ask for help. And this was a very important and necessary decision.

W zeszłym roku w listopadzie wróciłam na terapię – głównie z powodu mojego nadmiernego myślenia. Doszłam do momentu, w którym moje myśli stawały się dla mnie nie do zniesienia, a ilość energii, którą przeznaczałam na nie do końca umiejętne wyrzucanie tych myśli, przekraczała moje zasoby energetyczne. Powiedziałam sobie, że tak nie może być i że to jest moment, żeby poprosić o pomoc. I to była bardzo ważna i potrzebna decyzja.



This is my second therapy in my life - the first allowed me to understand that what I thought was wrong with myself, was actually 100% normal and could be so. For that moment it was enough for me, so I finished the therapy. Now, as I wrote earlier, I am working on my thoughts. Overthinking is a problem. Maybe not a psychological disease, but it can make life difficult and have an influence on bad moods and various situations, hence my decision for therapy. Now I'm learning about my mistakes and thought traps, and also how to recognize them and not to get into old patterns.

To jest moja druga terapia w życiu – pierwsza pozwoliła mi zrozumieć, że to co uważałam u siebie za złe jest w 100% normalne i tak może być. Na tamten moment to było dla mnie wystarczające, więc zakończyłam terapię. Teraz, tak jak napisałam wcześniej, pracuję nad moimi myślami. Overthinking to jest problem. Może nie jednostka chorobowa, ale po prostu może utrudniać życie, co w konsekwencji prowadzi do złego samopoczucia i różnych nieciekawych sytuacji, stąd moja decyzja o terapii. Teraz poznaję moje błędy i pułapki myślowe, i uczę się jak je rozpoznać i nie dać się wciągnąć w wir dawnych schematów.




Although my therapy is not over, I have already learned a few things. Or maybe I should say that I got to know some stuff, learning how to use it in a daily basis is the next step. First of all, I learned that a thought is a thought, not a certainty. There are a lot of types of thoughts, sometimes they can frighten us, surprise us, astonish us or disgust us, but they are only creations of our mind, not reality. They aren’t emotions neither - a thought can generate emotions and some behavior, but in itself it is not an emotion. And even though they come freely to my mind I can still control them. Pushing out my thoughts from my mind is not the best strategy, because they will come back stronger, but choosing whether I want to follow them or not gives better results.

Mimo, że moja terapia się nie skończyła, to już nauczyłam się kilku rzeczy. A może raczej dowiedziałam, bo nauczenie się ich stosowania na co dzień jest kolejnym punktem programu. Przede wszystkim nauczyłam się, że myśl to myśl, a nie pewnik. Myśli są różne, czasem mogą nas przerażać, zaskoczyć, zdziwić, zniesmaczyć, ale są tylko wytworami naszego umysłu, a nie rzeczywistością. Nie są też emocjami – myśl może generować emocje i jakieś zachowania, ale sama w sobie nie jest emocją. Mimo, że myśli przychodzą bezwiednie to jednak ja mogę mieć nad nimi kontrolę. Wypieranie myśli nie jest najlepszą strategią, bo one wrócą ze zdwojoną siłą, ale już wybieranie czy chcę za nimi podążać czy nie daje lepsze skutki.




The second thing I've learned is all the thought traps I fall into automatically - catastrophizing the situation, seeing only the negatives, generalizing that if something happens to someone else, the same thing will happen to me. Even though I might appear as an optimistic person - and indeed most of the time I am – my head is full of negative scenarios and the number of them is far greater than the number of optimistic ones. My therapist always asks me to give the worst-case scenario of a given situation, then the best-case scenario, and finally the realistic one, which is somewhere in the middle. And suddenly the situation becomes... easier to understand.

Druga rzecz, której się nauczyłam, to pułapki myślowe, w które wpadam automatycznie – katastrofizacja sytuacji, dostrzeganie tylko negatywów, generalizowanie, że skoro u kogoś coś się dzieje, to mnie spotka to samo. Mimo że na zewnątrz wydaję się być pozytywną osobą – i rzeczywiście przez większość czasu tak jest – to jednak w mojej głowie ilość negatywnych scenariuszy jest zdecydowanie większa niż tych optymistycznych. Moja terapeutka zawsze prosi mnie o podanie najgorszego scenariusza danej sytuacji, później najlepszego i na końcu realnego, który wypada gdzieś pośrodku. I nagle sytuacja staje się… łatwiejsza.




And the last thing I've learned is that change needs a decision - conversations with my therapist give me the knowledge I need to change, but now it's up to me to make the decision to change what I want to change. It takes work and energy plus I need to constantly remind myself of new strategies and aids, which is not that easy. But it is doable.

Therapy is not always easy, but the fact of going to therapy is already a huge stepto your better mental health. Sending hugs to everyone - both those in therapy and those before! And to those who are after, congratulations, because you've come through a great process. Crossing fingers for all of you guys! You got this!


I ostatnia rzecz, której się nauczyłam, to to, że zmiana wymaga podjęcia decyzji – rozmowy z terapeutką dają mi wiedzę, której potrzebuję do zmiany, ale teraz to ja muszę podjąć decyzję, żeby zmienić to, co chcę zmienić. Wymaga to pracy, energii i nieustającego przypominania sobie o nowych strategiach i pomocach, nie ma tak łatwo. Ale jest to do zrobienia.

Terapia nie zawsze jest łatwa, ale sam fakt podjęcia się jej jest już ogromnym krokiem w kierunku spokojnego umysłu. Mocno ściskam wszystkich – i tych w terapii, i tych przed! A tym, którzy są po gratuluję, bo to dużo pracy i wysiłku. Trzymam za was kciuki!

with love
Basia

PS all beautiful photos taken by my sis <3

What I've learned during my therapy *so far*

Saturday, January 21, 2023

Saturday, October 29, 2022

First month

It’s almost the end of the first month in my new city. Recently I was thinking about it and all the life lessons I had during October – nothing new, you all know that I think a lot. But those life lessons and thoughts are quite universal so I decided to share them with you in today’s blog post. To be honest, it was a difficult month for me, full of stress but also full of new things and experiences.

Mija pierwszy miesiąc w nowym mieście i wzięło mnie na przemyślenia. Myślę, że raczej nikogo to nie dziwi, bo nie byłabym sobą, gdybym nie analizowała non-stop rzeczywistości. Ale tym razem uważam, że przemyślenia są ważne i w miarę uniwersalne. Ten miesiąc nie był łatwy i kosztował mnie całkiem sporo stresu, ale był też pełen lekcji życiowych i cennej nauki.




Let’s start at the beginning of this month – I came back from my beautiful vacation and, not gonna lie, it was a shock for me, especially when it comes to weather. Then, the day after I came back, I went to Lodz – the city where I have my studies now. It was a really fast weekend. New beginnings are difficult and so my first days in Lodz were very stressful. I didn’t know the city and I felt like I was on Erasmus again but this time I was still in Poland.

Od początku, chronologicznie – wróciłam z wakacji i przeżyłam szok temperaturowy i pogodowy, plus od razu, kolejnego dnia, wyjeżdżałam do Łodzi. Wyprowadziłam się do miasta, którego w ogóle nie znałam, Początki nie są łatwe, zwłaszcza w zupełnie nowych dla nas miejscach. Czułam się trochę jak na Erasmusie, jedyna różnica była taka, że jednak byłam w Polsce, a nie z granicą.


Let’s be clear guys – new things are terrifying, old things are comfortable. During the first week I felt totally lost. I was coming back to my flat from uni and feeling overwhelmed with everything – even silence was too much for me. Even though I was telling myself that it was okay to feel lost, it was okay to feel scared, I couldn’t let go of those feelings but I knew that they would go away one day.

Nie oszukujmy się – nowe przeraża, a stare i znane jest komfortowe. Przez pierwszy tydzień zupełnie nie mogłam się odnaleźć, a jak wracałam z uczelni do domu to nie mogłam znieść ciszy, która panowała w mieszkaniu. Mimo że powtarzałam sobie, że moje przerażenie i strach jest normalny, bo każdy się boi jak zaczyna nową przygodę w nowym miejscu, to jednak nie do końca radziłam sobie z tymi uczuciami, ale wiedziałam, że prędzej czy później to minie.




In the beginning I was counting days to the weekend because I had plans for every weekend – trip to Poznan, trip to Vienna or my boyfriend was coming to see me. But then I realized that I couldn’t discover the city during weeks because of studies and during weekends because of my trips. So Lodz has become ‘a city for studies’ and nothing more so far.

Na początku odliczałam dni do weekendu, bo w weekend zawsze się coś działo – albo jechałam do Poznania albo przyjeżdżał mój chłopak, albo ja miałam jechać do niego. Tylko że potem zorientowałam się, że za bardzo nie mam okazji, żeby odkrywać to nowe miasto, skoro na weekendy mnie nie ma, a w tygodniu mam studia. Przez ten miesiąc Łódź stała się moim ‘miastem studenckim’ i póki co to się nie zmienia – jedyny powód, dla którego tu mieszkam, to fakt, że tu studiuję.




My calendar started to be full of trips – I’ve become a nomad, staying in one place just for a couple of days. It’s not like living with one suitcase but I’m coming back from one trip and just after I'm preparing myself for another. It’s not a big deal but at the same time there’s no place where I can feel like home. It was strange at the beginning but then I said to myself that it took time to get used to this kind of life.

W moim kalendarzu pojawiło się jeszcze więcej podróży – stałam się takim nomadem, zostającym w danym miejscu tylko na chwilę. Nie powiedziałabym, że jest to ‘życie na walizkach’, ale jestem cały czas między podróżami i póki co nigdzie się nie zadomowiłam tak fest. Na początku dziwnie się z tym czułam, bo nawet w rodzinnym mieście nie czuję się jak w domu. Jestem pewna, że to się jeszcze zmieni, ale do tego potrzeba czasu.

Choosing new things instead of staying with the old ones is an act of courage. And it’s not just about moving to another city, it’s also about changing a job, starting a new relationship or ending the other one, creating new habits and getting rid of those bad ones. No matter the situation, beginnings are always difficult and it’s okay to feel lost and to have no idea of what’s going to happen. You will never know that. You need some time and then compare the before and after.

Wybieranie nowego, a nie dobrze znanego i komfortowego, wymaga odwagi. I tu nie chodzi tylko o wyjazd do innego miasta czy kraju, ale też o zmianę pracy, wejście w nową relację, czy zakończenie starej, odrzucenie starych, krzywdzących nawyków i utworzenie nowych. Niezależnie od sytuacji, początki są trudne, czujemy się pogubieni i nie wiemy, czy dobrze robimy. Prawda jest taka, że dowiemy się tego dopiero po jakimś czasie, gdy będziemy już mogli porównać sytuację przed i po.




To all of you who decided to take the big step – congrats guys, you’re brave! To all of you who are still struggling – I’m crossing fingers for you, you’re brave enough to do it.

Wszystkim tym, którzy się odważyli gratuluję, bo to nie są łatwe rzeczy. Wszystkim tym, którzy są przed decyzją – trzymam za was kciuki! Odwagi.

with love
Basia

First month

Saturday, October 29, 2022

Saturday, July 10, 2021

Having friends abroad




The story of my Erasmus was mentioned a couple of times and I already told you about the impact it had on me, how it was organized and all that stuff. I also talked about international friendships and relationships in general, and today I would like to go deeply into this topic.

Temat Erasmusa poruszałam już kilka razy i opowiadałam o tym, co mi on dał, jak wyglądał i tak dalej. Wspominałam też o międzynarodowych przyjaźniach i znajomościach, i dzisiaj zagłębię się bardziej w ten aspekt, a dokładniej opowiem o utrzymywaniu tych relacji po Erasmusie.

To be honest, I was afraid that after Erasmus was over, my friendships would be over too because of the lack of things to talk about. I was afraid that after all I wouldn’t have lots of international relationships. In the end it turned out that my fear was unnecessary, but it doesn’t mean that it is easy to keep the contact, it needs our energy and effort to exist. Is it more difficult to stay in touch with people from abroad than with people from the same country/city? I can’t answer this question, because keeping in touch is in general a thing that needs our effort and we can’t take it for granted.

Będę szczera – obawiałam się, że po powrocie z Erasmusa wszystko się rozpadnie, skończą się tematy do rozmowy i kontakt się urwie. Bałam się, że w ostatecznym rozrachunku nie będę miała zbyt wielu zagranicznych znajomych. Finalnie okazało się, że strach w ogóle nie był potrzebny, nie zmienia to jednak faktu, że utrzymanie relacji nie jest banalnie prostym zadaniem – wymaga wysiłku i włożenia w to energii. Czy jest trudniejsze niż utrzymanie relacji z osobami z tego samego kraju, miasta, okolicy? Tego nie umiem stwierdzić, bo ogółem utrzymanie relacji nie jest rzeczą, która dzieje się sama z siebie.




When it comes to international friendships, it happens that there are thousands of kilometers between us or even time zones but it doesn’t interfere in keeping in touch, it just makes it a little bit more complicated than usual. First of all, we need phone calls. If there's a difference in time zone between you and your foreign friend, make a special appointment for that and precise hours. Spontaneous phone calls aren't a good thing because then we can call somebody… at 2AM by accident.

Z przyjaźniami międzynarodowymi jest tak, że często dzielą nas setki kilometrów, czasem nawet kilka stref czasowych, ale to w niczym nie przeszkadza, tylko zmusza do podjęcia pewnych kroków, które pomogą w utrzymaniu relacji. Po pierwsze, potrzebne są zwykłe rozmowy przez telefon – w przypadku różnicy godzin lepiej jest się umówić na konkretny dzień i godzinę, a raczej godziny w odpowiednich strefach czasowych. Spontaniczne dzwonienie w tym przypadku może być o tyle trudne, że można do kogoś zadzwonić… o 2 w nocy, przez pomyłkę.

Second thing is the fact that it’s not easy to go out together, especially when your friend lives in another country. But it doesn’t mean it’s impossible! For example, I go to Berlin for a weekend or three-four days to meet my German friend, who lives in a city near to Berlin, so this kind of trip helps us to meet and spend some time together.

Drugą sprawą jest fakt, że raczej trudno jest razem wyskoczyć na miasto, kiedy druga osoba mieszka w innym kraju – ale nie jest to wykluczone! Przykładowo, ja jeżdżę do Berlina na weekend lub kilka dni, żeby spotkać się z moją przyjaciółką z Niemiec, która mieszka niedaleko Berlina, więc taka wycieczka umożliwia nam spotkanie się i spędzenie razem czasu.




Another aspect is staying in touch. The things I mentioned before are bigger and need to be planned earlier, but you always have a simple chat with your friend. For example, I write to people and ask them what’s up, what are their plans for next days, how they are feeling and all that stuff. It works not only with foreign friends but also with people who we don’t see very often like friends from childhood.

Inną kwestią jest samo utrzymywanie kontaktu. Dwie wyżej wymienione przeze mnie rzeczy dotyczą większych, zaplanowanych działań, ale zawsze pozostaje też zwykły czat. Ja na przykład często piszę, co tam słychać, pytam o najbliższe plany czy o to, jak ktoś spędził ostatni weekend. To sprawdza się nie tylko w przypadku zagranicznych znajomości, ale również w przypadku osób, z którymi już nie widzimy się tak często, jak kiedyś – znajomych z dawnych lat, przyjaciół z dzieciństwa i tak dalej.

Coworking is the key. Putting energy and taking effort in a relationship in which only one side works for this can become very difficult and too hard. There’s no point in forcing ourselves to keep a relationship that doesn’t work well. Once I heard from my friend that there are people who leave our life to make space for another person who will have a better influence on us and who we create a beautiful relationship with.

Ważna jest też współpraca. Wkładanie energii i wysiłku w relację, w którą angażuje się tylko jedna strona może stać się zbyt męczące i zbyt trudne. Nie ma co utrzymywać relacji na siłę. Usłyszałam kiedyś od mojej przyjaciółki mądre słowa, że część ludzi odchodzi z naszego życia, by zrobić miejsce dla innych osób, z którymi może uda nam się stworzyć jeszcze piękniejszą relację.

I decided to talk about this because recently I met Tina, my German friend and I have to say that for a long time I hadn’t been as happy as I was during our trip! Those meetings and trips are even more exciting when you haven’t seen somebody for a year or more, even though you stayed in touch with this person by chatting. I came up with an idea for this post and then decided to write it to share my thoughts with you hoping it would be helpful for you, no matter if you have foreign friends or not.

Postanowiłam poruszyć ten temat, bo ostatnio miałam okazję spotkać się z Tiną, moją przyjaciółką z Niemiec, i przyznam, że dawno nie czułam tak wielkiej radości i szczęścia! Takie spotkania i wyprawy są jeszcze bardziej ekscytujące, gdy kogoś nie widziało się od roku, nawet jeśli rozmawiało się i utrzymywało kontakt przez Internet. Doszłam do wniosku, że podzielę się z Wami swoimi refleksjami na ten temat, może komuś z Was się przydadzą, niezależnie od tego, czy macie znajomości za granicą, czy po prostu w innym mieście w Polsce.

with love
Basia

Having friends abroad

Saturday, July 10, 2021

Saturday, March 6, 2021

Femininity

Femininity is a term that can bring us different things to our mind. For some of us it can be associated with some characteristics, for another group it can be something about physical aspects and for the rest this word can even not exist. Those thoughts are based on the social research I did last week and I have to say that I was pretty surprised about them because they showed me a different point of view.

Kobiecość to słowo budzące wiele różnych skojarzeń. Dla jednych wiąże się z pewnymi wartościami, dla drugich z bardziej fizycznymi aspektami, a dla innych to słowo nie istnieje. Takie wnioski wysnuwam na podstawie przeprowadzonego w ostatnim tygodniu badania społecznego. Muszę przyznać, że sama byłam zaskoczona wynikami, bo pokazały mi one inny punkt widzenia, o którym w ogóle nie pomyślałam.


In this social research I asked three questions. For the first one – f e m i n i n i t y, what does it mean for you? – I got some very nice and interesting answers. Femininity means to be proud of being a woman. It’s being okay with yourself and with your physicality. It’s about being empathic and gentle but really strong at the same time. But there’s also another point of view – there’s no such a thing as femininity, there are neutral qualities that are culturally associated with sex and t’s cool to just mix them as we want, no matter who we are and how we are feeling with that.
The second question was about manifesting femininity – about actions we do to manifest it. And here we have: manifesting by not putting other women down, by manifesting yourself as you are, by supporting friends and family but also taking care of your needs, and feeling good with yourself.
The last one was actually my favorite – what do you like in your femininity? It was a great pleasure to read your answers! The thing you like is for example the fact that it’s not necessarily the same femininity as our parents/grandparents think of. That you are stronger than somebody would expect. And that feeling of being confident and unique. Because every one of us is a unique woman.

W badaniu zadałam trzy pytania. Na pierwsze pytanie – k o b i e c o ś ć, czym jest dla Ciebie? – uzyskałam wiele ciekawych odpowiedzi. Kobiecość to duma z bycia kobietą, to akceptacja siebie i swojego ciała oraz wyglądu, to także łączenie w sobie cech empatii i delikatności, ale również siły i mocy. Pojawił się też zupełnie inny głos, że kobiecość sama w sobie nie istnieje. Istnieją cechy kulturowo przypisane do konkretnej płci, ale to nie stoi na przeszkodzie, żeby łączyć je w sobie, niezależnie od tego, kim jesteśmy i jak się z tym czujemy.
Drugie pytanie odnosiło się do konkretnych czynności, poprzez które manifestujemy swoją kobiecość. Pojawiło się tutaj: wspieranie bliskich osób, wyrażanie siebie, samoakceptacja i wspieranie siebie nawzajem – siebie, czyli Kobiet.
Ostatnie, chyba moje ulubione – co lubisz w swojej kobiecości? Muszę przyznać, że cudownie się czytało Wasze odpowiedzi! Pojawiło się w nich między innymi to, że to nie jest ta sama kobiecość, o której myśleli nasi rodzicie czy dziadkowie – że ona jest już inna, bardziej osobista, oderwana od przekonań kulturowych. Fakt, że jest się silniejszą, niż się wydaje na pierwszy rzut oka. A także pewność siebie i uczucie wyjątkowości. Bo przecież każda z nas jest jedyna w swoim rodzaju.


When it comes to me, femininity is about being fragile, sensitive and gentle. I can notice those characteristics in myself and I feel like they are a part of my femininity. I manifest it outside and also inside by accepting those characteristics and feeling good with them. I like to be deeply moved by a movie, put a fancy make up on experimenting with eye colors, I like my sensitivity and emotionality, and getting dressed in an elegant way without any occasion.
I don’t want to say that without those things you can’t say that you’re not feminine, absolutely not. Every one of us has a different image of femininity, which was also shown in this social research. And I think that we can sum it up with a sentence that every one of us has our own femininity.
To all the Women – no matter where you are in your life now, I want to wish you all the best for Women’s Day! Let the power and strength, that you have inside you, wake up with the coming spring and bring you the energy you need!

Natomiast z mojej perspektywy kobiecość to bardziej cechy, takie jak wrażliwość, uczuciowość i delikatność. To cechy, które dostrzegam w sobie i które kojarzą mi się z moją kobiecością. Manifestuję ją nie tylko na zewnątrz, ale też wewnątrz, akceptując te cechy i ciesząc się nimi. Lubię się wzruszyć z radości, lubię się malować każdego dnia i eksperymentować z cieniami do powiek, lubię swój sposób przeżywania niektórych sytuacji i lubię ubierać się elegancko czy bardziej odświętnie bez konkretnej okazji.
Nie twierdzę, że jeśli jakaś kobieta nie posiada tych cech, to nie może nazwać się kobiecą, absolutnie nie. Każda z nas ma – co pokazało to badanie – inny obraz kobiecości. I wydaje mi się, że możemy to podsumować stwierdzeniem, że każda z nas ma swoją kobiecość.
Wszystkim Kobietom, niezależnie od tego, w jakim miejscu swojego życia jesteście, chciałabym życzyć wszystkiego najlepszego z okazji Naszego święta! Niech moc i siła, które w Was drzemią, obudzą się na wiosnę i dadzą świeży przypływ energii do działania.

~Empowered women empower women~




with love
Basia

Femininity

Saturday, March 6, 2021

Saturday, January 9, 2021

New Year’s resolutions – does it work?



Without further ado, let’s jump right into the core of this post – New Year is always related to New Year’s resolutions, everybody knows that. Even though we create them every year, there’s always this thought in our minds that they won’t work, we will forget about them and finally we won’t manage to follow them as we wanted. And then we ask ourselves if they really make sense.

Well, yes, they do – the thing is that we need to make them differently. So today I’m going to share with you some kind of a tutorial, step by step, how to create new year’s resolutions so they really work out. And also you will find some inspo at the end! Be sure to check out those links.

Bez przedłużania, od razu przechodząc do konkretów – powszechnie wiadomo, że nowy rok wiąże się z noworocznymi postanowieniami, które wdrażamy już pierwszego stycznia.
Mimo że robimy je praktycznie co roku, za każdym razem pojawia się myśl, że się nie uda, że rezygnacja przyjdzie po kilku tygodniach, o ile nie po kilku dniach. A zaraz potem pojawia się pytanie, czy postanowienia noworoczne w ogóle mają sens?

Owszem, mają – tylko trzeba się za nie zabrać trochę inaczej. Dzisiaj podzielę się z Wami moimi sposobami na przykładzie własnych postanowień, a na koniec dorzucę kilka inspiracji w postaci linków do różnych artykułów, podcastów czy filmików na YouTubie.

I. Where to start?

Firstly, we need to ask ourselves what we want to focus on and what we want to work on this year. We can start with a general idea, fo exemple “I want to concentrate on my health”. Then we need to precise what it means and what kind of actions are hidden behind this sentence.
Then we need to think if it is achievable, or maybe we want to totally change our life and so it may be too much for us. Keep in your mind that a change has to be introduced step by step, it is a process and so it takes time. This will help you let go of this pressure which appears and doesn’t help at all.

1. Od czego zacząć?

Po pierwsze, trzeba zadać sobie pytanie, na czym chcemy się skupić i nad czym chcemy pracować w tym roku. Można zacząć od ogółu, na przykład „chcę zadbać o swoje zdrowie”. Później należy sprecyzować, co się kryje w tym zdaniu i jakie konkretne działania wpisują się w tę myśl.
Następnie musimy się zastanowić, czy cel jest osiągalny, czy przypadkiem nie chcemy obrócić naszego życia o sto osiemdziesiąt stopni w jednym momencie. Kierujmy się przy tym metodą pojedynczych kroków, czyli małych zmian, które możemy wprowadzić do codzienności, tak by stosować się do nich każdego dnia bez odczuwania presji i przytłoczenia.


II. Why this?

The second important question is WHY? Why do we want to change/ introduce/ stop doing/ start doing this or that? This is a moment to think about the motivation – the thing that’s going to push us forward and make us want to achieve this goal, even one that is actually hard and difficult. The motivation must be inside of us which means that it is not related to an artificial need to change something because everybody does the same – in this kind of situation we are not really motivated or determined to do something because actually it’s not the thing we really want. It’s also a moment of checking what leads us towards change. It will help us to reject those goals that don’t come from our inner motivation and to concentrate on those ones that we really want to achieve.

2. Dlaczego to?

Drugim ważnym pytaniem, które należy sobie zadać, jest pytanie o to, dlaczego chcemy daną rzecz zrobić/zmienić/wprowadzić/odrzucić. Chodzi tutaj o naszą motywację – to, co będzie nas popychać do działania i sprawi, że będzie nam łatwiej trzymać się postanowień, nawet tych trudnych i wymagających znacznie więcej wysiłku. Motywacja musi być wewnątrz nas, bo jeśli w naszych postanowieniach kierujemy się na przykład modą, może się okazać, że zabraknie nam chęci i finalnie nie wprowadzimy w życie tego, co sobie postanowiliśmy.
Jest to też krok, który pozwala uświadomić sobie, czym tak naprawdę się kierujemy. To ułatwi nam albo odrzucenie tego, co nie będzie się dla nas sprawdzać i do czego nie mamy motywacji, albo zmodyfikowanie czegoś tak, by odpowiadało naszym potrzebom.

III. Action plan.

When we know all the answers for the questions above, we can finally get into action – this is a moment to create the plan. With new habits or a change of the old ones, it’s important to precise when we want to do them during a day/week or what thing is going to remind us about doing them. For example, if we want to drink more water, we can create a habit of having a glass or a bottle of water on our desk which must be filled with water no matter what. So if we drink it, we have to refill it. It will help us to follow this resolution to stay hydrated all day. Another example – if we want to go to sleep earlier, first we need to precise the hour. Then we can put two alarms, one a little bit earlier, the second one at the exact time. First alarm will inform us that’s the time to finish all the things, second one will inform us that’s a moment to start our evening routine.
Those things are really important because when we precise the actions it’s easier to follow them.

3. Plan działania.

Kiedy już znamy odpowiedzi na powyższe pytania, możemy przejść do konkretów, czyli do działań. Przy wprowadzaniu nowych nawyków czy zmianie starych przyzwyczajeń ważne jest to, żeby sprecyzować, kiedy będziemy je wykonywać lub co będzie nas popychało do ich wykonania. Na przykład jeśli chcemy zacząć pić więcej wody, to ustalmy, że na biurku, przy którym pracujemy, musi stać szklanka, która będzie napełniana zaraz po wypiciu całej jej zawartości. W ten sposób ułatwimy sobie zadanie. Z kolei jeśli chcemy zacząć zasypiać wcześniej, to zastanówmy się, o której godzinie musielibyśmy zaczynać naszą wieczorną rutynę. Nastawiamy dwa budziki, jeden wcześniej, drugi już o tej konkretnej godzinie. Pierwszy z nich informuje nas, że zbliża się czas końca pracy na dany dzień, co pozwala nam na dokończenie tego, czym się zajmujemy. Drugi budzik jest znakiem, że pora kończyć nasze działania i zacząć wieczorne rytuały.
Takie sprecyzowane czynności pomogą nam na wprowadzenie i realne kierowanie się nowymi postanowieniami.

And what about those resolutions that are related to mental health?
I will show you this based on my example – my new year’s resolution is to work on letting go which means that I want to concentrate on allowing myself to have lazy days, have moments of relaxation, to really think about my work time and if I can do more. What’s my motivation? Inner peace and the consciousness of my productive work limits. How does it work? First of all, I decided to switch off everything at 10 PM and just focus on my evening routine. Second thing – before accepting a new task in work or at university I analyse if I really have time to do it and I ask myself if I have possibilities to do it. Third thing is to allow myself to have a break when I need it – I make tea, send messages to my friends and let my brain distract a little bit.

A co w przypadku, gdy nasze postanowienie dotyczy bardziej sfery psychiki niż ciała?
Przedstawię to na swoim przykładzie – moim tegorocznym postanowieniem jest praca nad odpuszczaniem. Przez odpuszczanie rozumiem rezygnowanie ze zbyt dużej ilości pracy, porządny odpoczynek po ciężkim dniu, czy pozwalanie sobie na dzień lenistwa, kiedy nie mam na nic ochoty.
Co jest moją motywacją? Wewnętrzny spokój i świadomość swoich granic przy produktywnej pracy. Jak wygląda mój plan działania? Po pierwsze, o 22:00 kończę pracę, wyłączam laptopa i nie zajmuję się już niczym więcej, jak tylko ciepłym prysznicem i wieczornym self-care. Po drugie, przed przyjęciem jakiejś propozycji pracy czy nowego zadania zastanawiam się nad moimi realnymi możliwościami i zadaję sobie pytanie, czy na pewno mam na to czas i siły. Po trzecie, kiedy czuję zmęczenie, robię przerwę – zaparzam herbatę, tańczę, odpowiadam na wiadomości od znajomych, czyli pozwalam sobie na rozleniwienie umysłu.

The most important thing with New Year’s resolution is the pressure – to let it go. Resolutions are our own decisions and our own actions and nobody checks us if we do them or not. Everybody can have a bad day when we don’t follow the new habits or we don’t go forward to achieve our goals – and that’s okay! There’s always tomorrow to start again.

Najważniejszą rzeczą przy postanowieniach jest presja, a w zasadzie jej odrzucanie. Postanowienia to nasze własne decyzje i działania, z których nikt nas nie rozlicza. Każdemu zdarza się dzień, kiedy pomija jakiś nowy nawyk czy wraca do starych przyzwyczajeń – i nie ma w tym nic złego! Następnego dnia może działać dalej, krok po kroku dążąc do celu.

I hope that this text helped you work on your new year’s resolutions and that it changes your point of view a little bit! Here we go with some inspo: (down below)

Mam nadzieję, że ten post pomógł Wam w rozpracowaniu Waszych postanowień albo dał na nie nowe spojrzenie! Poniżej garść obiecanych wcześniej linków:
Enjoy!

Good luck guys! I’m crossing fingers for you :)

Życzę Wam powodzenia i mocno trzymam za Was kciuki! :)

with love
Basia

New Year’s resolutions – does it work?

Saturday, January 9, 2021

Saturday, January 2, 2021

Social research - how was 2020 for us?

A couple of days ago I invited you to participate in a questionnaire on my Instagram since I wanted to make a little social research about the year that has just ended. When I posted those questions in my story I was curious what answers I would get. I also wanted to confront it with my thoughts and to see how much the pandemic situation had influenced our minds.

I asked four questions:
1. How are you feeling with the fact that this year is going to end soon?
2. What have you learned this year?
3. What was good in this year that happened to you?
4. Describe this year in one sentence.

Kilka dni temu na moim instagramie pojawiła się ankieta, a raczej cztery pytania, które postanowiłam Wam zadać, żeby przeprowadzić małe badanie społeczne na temat roku, który właśnie minął. Publikując te pytania w mojej relacji, zastanawiałam się, jakie odpowiedzi uzyskam. Chciałam też skonfrontować je ze swoimi własnymi przemyśleniami i zobaczyć, jak sytuacja związana z pandemią wpłynie na nasze poglądy i opinie związane z tym rokiem.

Zadałam Wam następujące pytania:
1. Jak się czujesz z myślą, że ten rok się kończy?
2. Czego Cię nauczył ten rok?
3. Co dobrego wydarzyło się w tym roku?
4. Opisz ten rok jednym zdaniem.

And as I had expected, the answers were from two different points of view. I think that nobody can believe this year has already ended. One part of you said that the end of 2020 doesn’t change anything, because the virus won’t just disappear and so starting 2021 will be a continuation of pandemic. On the other side there were people who said that even though nothing will change the 1st of January, they treat it as a fresh start and they try to get the most optimistic attitude with the beginning of 2021. Between the feeling of excitement and joy there was a feeling of unconsciousness and doubt.

I tak jak się spodziewałam, odpowiedzi na nie były udzielane z dwóch różnych punktów widzenia. Chyba nikt z nas nie jest w stanie uwierzyć w to, że ten rok się kończy. Część z Was odpowiedziała, że koniec roku 2020 w gruncie rzeczy nic nie zmieni, ponieważ pandemia magicznie się nie skończy i wejście w rok 2021 będzie tak naprawdę kontynuacją tej sytuacji. Z drugiej strony były osoby, które mimo tego, że wiedzą, że raczej nic się nie zmieni, traktują początek nowego roku jako nowy start i nastawiają się do tego optymistycznie, z nadzieją, że będzie tylko lepiej. Między podekscytowaniem a ulgą i radością miesza się uczucie niepewności i lekkiej rezygnacji.

I also asked you a question about life lessons because I think that 2020 was full of them and everyone had to face some bigger and smaller problems. Lots of you said that during last year you had learned something about yourself – letting go, inner peace, acceptation, organization of time, thinking about yourself and your needs, time spent alone. On the other hand there were some lessons concerning the general attitude – that all the people are different and everybody cares about themselves differently, that planning is actually creating a vision which doesn’t need to become true, and that apart the endless stupidity there is also an infinite kindness and understanding. And obviously that Internet’s possibilities are huge and they never cease to shock us with something new. Internet is a very good way for keeping the contact, but also the source of information and a deep well of knowledge. For me it was a year full of facing my visions with reality and acceptance of how it went out.

Zadałam również pytanie dotyczące lekcji życiowych, bo mam wrażenie, że było ich w tym roku całkiem sporo i że większość z nas przeszła przez szereg mniej lub bardziej trudnych sytuacji. Wielu z Was powiedziało, że nauczyło się czegoś o sobie albo dla siebie — odpuszczanie, wewnętrzny spokój, akceptacja, organizacja czasu, myślenie o sobie i o swoich potrzebach, spędzanie czasu w samotności. Z drugiej strony są lekcje życiowe odnoszące się do nastawienia do świata – że ludzie są różni i każdy dba o siebie inaczej, że planowanie bywa tylko tworzeniem wizji, które niekoniecznie muszą wejść w życie, że obok bezgranicznej ludzkiej głupoty pojawia się również bezgraniczna ludzka dobroć i wyrozumiałość. I oczywiście, że możliwości Internetu nie mają końca i mogą być wykorzystane na najróżniejsze sposoby – utrzymanie relacji na odległość, nauka, podstawowe źródło informacji, prawdziwa studnia wiedzy. Muszę przyznać, że dla mnie to był rok konfrontacji moich planów i wizji z rzeczywistością i zaakceptowania tego, co mam.

Third thing that I asked you was supposed to invite some positive vibes to your heart. I asked for a good thing that had happened to you this year. I got so many beautiful answers that made me smile! There were some stories about moving to a new place or your vacations. Time spent with your family and your closest friends that had been missing. Intiensifying your relationships despite the distance. Even that your dreams had come true! I can also add my answer to this one as my biggest dream of 2020 had become true too because I had managed to come back to France and finish my Erasmus story as I had wanted.

Trzecia rzecz, o którą pytałam miała wywołać miłe uczucie w serduszku – pytałam o jakąś dobrą rzecz, która się Wam przydarzyła w tym roku. Dostałam wiele pięknych odpowiedzi, które wywołały mój uśmiech! Między innymi Wasze wakacje czy przeprowadzki w nowe miejsca. Czas spędzony z rodziną i w gronie najbliższych, którego wcześniej ciągle brakowało. Pogłębianie relacji ze znajomymi mimo dystansu. Nawet spełnianie marzeń! I tutaj też mogę dorzucić moje trzy grosze, bo spełniłam swoje wielkie marzenie o powrocie do Francji i zakończeniu mojego Erasmusa tak, jak chciałam.

Last but not least there was not a question but actually a small task to describe this year in one sentence. There were lots of answers concerning the hard times, being shocked every single day and the endless changes. Well it’s actually hard not to agree because we spent almost the whole year waiting for something that is given instead of putting question marks everywhere. When one thing started to be obvious, another one came and made the whole view blurred again.
How I see it? As at a big mix of both positivity and negativity.

Na koniec nie pytanie, a raczej zadanie, czyli „opisz ten rok jednym zdaniem”. Tutaj pojawiło się wiele odpowiedzi odnoszących się do trudnego okresu, chaosu, zaskoczenia na każdym kroku, ciągłych zmian i wielu wymagań. Trudno się z tym wszystkim nie zgodzić, bo przez praktycznie większość tego roku tkwiliśmy w sytuacji pełnej znaków zapytania i niepewności. Kiedy jedno zaczynało być już całkiem jasne, przychodziło drugie, zupełnie przyćmiewające pierwszy aspekt.
Jak ja na to patrzę? Jak na prawdziwą mieszankę negatywnych i pozytywnych doświadczeń.

This little social research showed me that most of us treat 2020 differently than previous years. Well actually I’m not really surprised because last year was very unusual. To be honest, I’m waiting for a day when I will have a possibility to tell a story to my children (or grandchildren?) about a year during which the whole world turned upside down, literally and figuratively.

To małe badanie społeczne pokazało mi, że większość z nas traktuje ten rok inaczej, niż wszystkie poprzednie lata. W gruncie rzeczy nie dziwi mnie to, bo ten rok był na swój sposób wyjątkowy. Nie ukrywam, że czekam na ten dzień, w którym opowiem moim dzieciom (a może wnukom?), jak to pewnego roku cały świat stanął na głowie, dosłownie i w przenośni.

with love
Basia

PS Special thanks to those who answered my questions! I got much more responses than I had thought, thank you!

PS Bardzo dziękuję wszystkim osobom, które uczestniczyły w badaniu! Dostałam znacznie więcej odpowiedzi, niż się spodziewałam!


Social research - how was 2020 for us?

Saturday, January 2, 2021

© Primineers. Design by FCD.