Saturday, September 26, 2020

Q&A for six months!

Today's blogpost is divided into two parts – first one is in English, the second one is in Polish. I hope that's gonna make it easier to read the whole text :)

Dzisiejszy post jest podzielony na dwie części – pierwsza jest po angielsku, druga po polsku, znajduje się poniżej. Mam nadzieję, że to ułatwi wam lekturę :) 

1. What’s the most difficult thing in blogging?
Maybe the systematic way of working – to have content on time and not making it on Friday evening. And also creating ideas for new blogposts, sometimes I feel like I have nothing to say but I’m working on it and helping myself with a list of topics that I can mention on my blog.

2. When do you feel the most productive?
I think that I have my highest productivity after my first coffee so it’s at about 11AM. This is the moment when I try to make all of the stuff which I have to concentrate on.

3. Do you think that your studies will be helpful and useful for your job in the future? Or your job will be totally different and will have nothing in common with your studies?
Well it depends – if I work in a chemical laboratory, the knowledge I get on studies will be necessary for me to get this job. But if I work in a café or in gastronomy in general, this chemical knowledge won’t be very important for me.

4. What was your favorite subject in the high school?
Definitelly biology! Especially when we learned about human body and all the processes in organs. It was so intriguing for me that we learned about those processes separately because I knew that they all happen simulatively. Apart from that our teacher always gave us some nice interesting facts about nature and it inspired me to search more on my own and get to know other facts that we would never think about.

5. What books do you recommend for autumn evenings?
While thinking about this question I decided to give you three recommendations. First one is The Shadow of Wind, which I read two years ago, but I still keep it in my mind and treat it as a book which changes your mind and heart. Barcelona can hide a lot of mysteries, which we can discover with the main character and find the truth. The second book I would like to share are the Tom Hanks’s Stories that I’ve read a year ago – light and nice book for cosy evenings. And the last one I’m gonna show you is my favorite book from my childhood, which is called Harriet and the cherry pie. It’s a very beautiful story about little girl and her adventures in the bakery. There are also some nice recipes to try, perfect for the autumn weather.

6. Who was the best teacher you have had and why?
It was a choreographer who prepared me for my final exam and performance in the ballet school. She showed me that I was much stronger than I had thought and I had a lot of energy in my bones, I just needed to wake it up and let it flow in my body. I will never forget that day when I was on the stage dancing and showing myself my inner power.

7. How to meet other people and create new relationships?
Well, I’m going to share with you my experience – I’m a talkative person so basically I always strat a conversation. I love those small talks in restaurants with waitresses or in coffee shops with baristas so I would recommend doing the same. Also it’s a good idea to meet people on events like concerts, workshops or food festivals where people have something in common with us. You can ask somebody if the concert was nice, or what they decided to eat and in which foodtruck or what they recommend to see in the museum after exhibitions. It’s about overcoming this fear of making the first step and saying hi, then everything becomes easy!

8. What would you say to yourself 5 years ago?
I think that I would say to myself that everything is for people so no matter what I would like to do, it only depends on me if I want to do it or not. Also I was (and I still am) a person who stresses a lot so I would say that I need to work on a method to relax and calm down so I can manage every single stressful situation. And the last thing would be to change the word must into want and can.
`

9. Why did you create this blog?
The idea of it came to me while being on Erasmus – at that moment I already had a small group on Facebook called PosiTVty where I was sharing some texts but only in Polish. On Erasmus I met a lot of international people but I couldn’t share with them those texts as they didn’t speak Polish. I had two options - translate everything that I had posted in the group and start to write also in English or create a new place where I would write in both languages. Finally, as you may remember, I created this blog on the 21st of March, the first day of spring!

10. How do you think the virus will reshape tomorrow’s world?

I think that we will become more conscious about our life, plans and future. This situation showed us the instability of everything around us and how it can change really fast for 180 degrees. Also I think that everybody has noticed that free time depends on us and not on how full our schedule is. For those couple of months when we were at home, we still didn’t have enough time to do some stuff that must have been done in the house. Everybody had a great lesson about productivity and letting go. And the last thing is relationships and loneliness – people who live alone realized that having another person in life or just seeing friends is important and sometimes necessary to stay positive and people who live in relationship sometimes need to have a moment just for themselves and stay alone. Everything needs to be balanced.

11. Which person inspires you the most?
This question made me think for a long time. I don’t have just one person who inspires me but a little bit more. What’s interesting, all of those people are women. Women who are strong and no matter what’s going on in their life, they always manage with every obstacle. They create, they build their own business, they share their strengths and they teach others showing their experiences. Most of them are my friends so I can be very close to them and get inspired literally immediately. Thanks to them I build my self-confidence, I work on my weaknesses and turn them into my strengths, I start to believe in myself and fight with the fear of not being enough. Those women help me to become a better person.

12. What was the happiest time/moment in your life (so far) and why?
I think that the happiest moment in my life was when during a party for my eighteenth birthday my sister showed us a little movie made for this special occasion. I had tears of joy in my eyes. It was much more than just beautiful and I still watch it from time to time.

13. What’s the common points that your besties have?
Most of them are introverts, while I am really energetic and extrovert person. They usually help me to calm down and to have distance between me and my problems. And also all of them are my partners in the kitchen because we always cook together! Or I cook for them.

14. What kind of content do you want to make and share? What’s the mission of your content?
Basically I would like to inspire others, to create a place where you can find whatever you like – some nice recipes for every single meal, some ideas for interiors, decorations, some chit-chat talks about everyday life but also some important and more difficult topics. I would like to be a good partner for your coffee break and give you something interesting, inspiring, and making you think but not in a way that you feel depressed, unhappy or exhausted. Simply I would like to inspire you with what I’m inspired by.

15. What’s your favorite way to relax?
My favorite way to relax is baking or cooking in general, it always makes me feel really calm and relaxed. Also last Sunday I participated in a workshop of calligraphy writing and it made me feel like I was meditating. The third and I think the best way for me to relax is spending time with my friends!

16. If you could be any animal which would it be and why?
I think that I would be a cat, the black one with white socks. I am a huge cat lover and maybe that’s why I would be one of them. They are mysterious and not so easy to understand, sometimes they act in totally different ways that we expect them to. They are really interesting to me!

17. Would you rather travel back in time or see the future?
That’s a very nice question! Maybe travel back in time as I’m quite a sentimental person. I would love to go back to some situations to feel it once again. Or maybe more than just once. I think that if I could see the future, I wouldn’t have this surprise what the coming day can bring to my life because I would already know it so traveling back in time seems more interesting to me.

Thank you very much for asking me those questions! It was a great fun for me to answer them and I hope you also had fun while reading it :)

1. Co się dla Ciebie okazało najtrudniejsze w blogowaniu?
Najtrudniejsza była systematyczność i wypracowanie metody tworzenia, by nie robić tego na siłę. Czasami doskwiera mi też brak weny i taka myśl, że nie mam nic do opowiedzenia, ale z tym staram się walczyć i pomagać sobie awaryjną listą tematów do podjęcia.

2. O jakiej porze dnia jesteś najbardziej produktywna?

Najbardziej produktywnym momentem w ciągu dnia jest chwila po wypiciu kawy, czyli po 11:00. Wtedy zazwyczaj zabieram się za te rzeczy, które wymagają ode mnie najwięcej skupienia.

3. Czy myślisz, że wiedza, którą teraz otrzymujesz na studiach przyda Ci się w przyszłości lub w przyszłym zawodzie? Czy może okaże się, że będziesz robić coś zupełnie innego?

To jest bardzo ciekawe pytanie, bo mam wiele wizji swojej przyszłości. Jeśli postanowię pracować w laboratorium chemicznym, to wiedza ze studiów będzie wręcz niezbędna. Jednak w moich myślach jest jeszcze pomysł na otwarcie własnej kawiarni, a w tym przypadku to, czego się uczę na studiach zupełnie mi się nie przyda, bo technologia chemiczna ma raczej mało wspólnego z pieczeniem ciast czy gotowaniem owsianki.

4. Jaki był twój ulubiony przedmiot w liceum?
Moim ulubionym przedmiotem była biologia, zwłaszcza gdy zaczęliśmy omawiać tematy związane z człowiekiem i jego anatomią – fascynowało mnie to, że opisywaliśmy procesy każdego z układów oddzielnie, a przecież w organizmie dzieją się one symultanicznie. Poza tym, nasza nauczycielka zazwyczaj zaskakiwała nas jakimiś ciekawostkami ze świata natury, co zawsze mnie intrygowało i inspirowało do odkrywania jeszcze większej ilości przyrodniczych niespodzianek.

5. Jakie książki polecasz na jesienne wieczory?

Zastanawiając się nad tym pytaniem, doszłam do wniosku, że zaproponuję książki trzech kategorii. Na pierwszy ogień idzie Cień Wiatru, czyli książka, którą przeczytałam dwa lata temu, a którą nadal mam zapisaną w pamięci jako jedną z tych, które pozostawiają po sobie ślad w charakterze czytelnika. Barcelona skrywa w sobie wiele tajemnic, które można odkryć wraz z głównym bohaterem Danielem. Druga książka to zbiór opowiadań, które przeczytałam rok temu, autorstwa Toma Hanksa – dla mnie była to przyjemna lektura, dająca mi chwilę na zatrzymanie się i zastanowienie. Idealnie nadaje się do wieczorów pod kocykiem z wielkim kubkiem gorącej herbaty czy czekolady. Ostatnią książkę polecam z sentymentu – Cukiernia pod pierożkiem z wiśniami to książka mojego dzieciństwa. Piękna historia jest okraszona niezwykłymi ilustracjami, a do tego można znaleźć tam przepisy na parę pyszności idealnie nadających się na niedzielne jesienne popołudnie.

6. Kto był Twoim najlepszym nauczycielem i dlaczego?
Moim najlepszym nauczycielem była choreografka przygotowująca mnie do dyplomu w szkole baletowej – pomogła mi przygotować się do występu i pokazała mi, że drzemie we mnie niewyobrażalna siła i energia, które wystarczy tylko obudzić i pozwolić działać. Nigdy nie zapomnę tego dnia, kiedy na scenie sama sobie pokazałam, jak wiele potrafię.

7. Jak poznawać nowych ludzi?
Odpowiem z własnego doświadczenia – najlepiej jest zagadywać. Ja tak robię w kawiarniach, zwłaszcza wtedy, gdy kelnerka lub barista pytają, czy smakuje mi ciasto, czy kawa jest dobra i tak dalej. Można też iść na różne wydarzenia, na których możemy spotkać osoby z podobnymi zainteresowaniami. W takich sytuacjach mamy już gotowy temat do rozmowy – można zapytać o wrażenia po koncercie czy spektaklu, o ulubiony obraz po obejściu wystawy w muzeum, czy o ulubioną literkę po warsztatach z kaligrafii. W sumie najważniejsze jest to, żeby się przełamać i zagadać, a rozmowa sama się potoczy. Inną opcją jest internet, ale ja jestem wyznawczynią klasyki i spotkań w realu.

8. Co powiedziałabyś sobie sprzed 5 lat?
Myślę, że przede wszystkim powiedziałabym sobie, że wszystko jest dla ludzi, niezależnie od dziedziny życia, o jakiej bym pomyślała. Z tego, co pamiętam, byłam (i czasem nadal jestem) mocno stresującą się osobą, więc powiedziałabym sobie, że muszę wypracować metodę, która pomoże mi w trudnych sytuacjach uspokoić emocje. I na pewno powiedziałabym sobie, że mogę odpuścić i odetchnąć, i powinnam zamienić muszę na chcę i mogę.



9. Dlaczego postanowiłaś stworzyć bloga?
Pomysł na bloga urodził się, kiedy byłam na Erasmusie – już wtedy miałam na Facebooku małą grupę, która nazywała się
PosiTVty, gdzie publikowałam krótkie teksty dwa razy w tygodniu, jednak tam publikowałam tylko po polsku. Nie mogłam dodawać do grupy anglojęzycznych osób, które poznawałam. Wiedziałam, że musiałabym zacząć pisać wszystko także po angielsku i przetłumaczyć wcześniejsze posty albo stworzyć coś nowego – stronę, grupę, bloga (?), na którym od początku byłyby też teksty po angielsku. Ostatecznie, wraz z pierwszym dniem wiosny, utworzyłam tego bloga, gdzie każdy bez względu na język może przeczytać to, co wrzucam i czym się dzielę.

10. Jak myślisz, co zmieni wirus w nowej rzeczywistości?
Myślę, że staniemy się bardziej świadomi tego, co się dzieje dookoła nas. Ta sytuacja pokazała niestabilność i niepewność naszych planów, że wszystko może się zmienić o 180 stopni w jedną chwilę. Myślę też, że każdy doszedł do wniosku, że ilość wolnego czasu zależy od nas, a nie od tego, jak bardzo mamy zapełniony grafik. Podczas tych paru miesięcy spędzonych w domu nadal nie zrobiliśmy czegoś, co miało być zrobione i skończone. Każdy z nas odbył swoją lekcję produktywności i odpuszczania. Ostatnia rzecz, o której myślę, to relacje i samotność – ci, którzy żyją samotnie zauważyli, że mimo wszystko potrzebują bliskości drugiej osoby albo po prostu towarzystwa. Z kolei ci, którzy żyją na co dzień z drugą osobą zdali sobie sprawę z tego, jak ważna jest też przestrzeń prywatna i chwila dla samego siebie. Każdy potrzebuje balansu.

11. Kto najbardziej Ciebie inspiruje?
Odpowiedź na to pytanie zajęła mi dużo czasu, bo nie wiedziałam, jak do niej podejść. Doszłam do wniosku, że tak naprawdę nie mam jednej osoby, która mnie inspiruje, mam ich trochę więcej. Co ciekawe, są to same kobiety. Kobiety, które są silne i niezależnie od tego, co się dzieje w ich życiu potrafią poradzić sobie z każdą przeszkodą. Tworzą, działają, budują swoje marki czy biznesy, dzielą się swoimi mocnymi strunami i uczą przez swoje doświadczenie. Większość z nich znam osobiście, więc mogę czerpać i inspirować się niemal codziennie. Dzięki nim sama buduję swoją pewność siebie, pracuję nad słabościami i zmieniam je w swoje mocne strony, zaczynam wierzyć w siebie i walczyć ze strachem, że nie jestem wystarczająco dobra. Wszystkie te kobiety pomagają mi stawać się lepszą i silniejszą osobą.

12. Kiedy czułaś się najbardziej szczęśliwa? Czy był taki moment w Twoim życiu?
Myślę, że takim momentem były moje osiemnaste urodziny, kiedy podczas imprezy moja siostra pokazała nam filmik, który specjalnie stworzyła na tę okazję. Miałam w oczach łzy wzruszenia. Brakowało mi słów by opisać to, co czułam w tamtym momencie. Nadal lubię wracać do tego filmiku i oglądać go od czasu do czasu – zawsze ze łzami w oczach i uśmiechem na twarzy.

13. J
akie są cechy wspólne twoich najlepszych przyjaciół?
Większość z nich jest introwertykami, jako że ja jestem ekstrawertyczną i bardzo energiczną osobą. Często pomagają mi uspokoić buzujące we mnie emocje i złapać dystans do świata i moich problemów. I oczywiście wszyscy są towarzyszami moich kuchennych eksperymentów, bo zawsze z nimi gotuję! Albo ja gotuję dla nich. 

14. Co chciałabyś zamieszczać na swoim blogu? Jaka jest jego misja?
Generalnie chciałabym inspirować innych, stworzyć przestrzeń, gdzie każdy znajdzie coś dla siebie – trochę przepisów na różne pyszności, trochę inspiracji na wnętrza, czy dekoracje, trochę luźnych rozmów i trochę tych bardziej poważnych na istotne tematy. Chciałabym być towarzyszem porannej czy popołudniowej kawy i zaproponować coś ciekawego, inspirującego i zachęcić do refleksji, ale bez przygniatania jakimś trudnym tematem, po którym czytelnik zapada się w smutek, żal, czy czuje zmęczenie. Chcę dzielić się tym, co mnie samą inspiruje, po prostu.

15. Jaka jest Twoja ulubiona forma relaksu?
Na pewno jest nią gotowanie i pieczenie, bo to zawsze sprawia, że mogę się oderwać od rzeczy zaprzątających mi umysł i skupić się na czymś innym. W zeszłą niedzielę brałam udział w warsztatach z kaligrafii i te cztery godziny ręcznego pisania i skupienia sprawiły, że czułam się tak, jakbym medytowała. Trzecia rzecz, to po prostu spotkania z przyjaciółmi, na których zawsze zostawiam codzienność, prace i obowiązki za sobą, i pozwalam mojemu umysłowi zrelaksować się!

16. Gdybyś była zwierzęciem, to jakim byś była i dlaczego?

Myślę, że byłabym czarnym kotem z białymi skarpetkami. Jestem ogromną kociarą i chyba dlatego chciałabym być właśnie nim. Koty zawsze wydawały mi się takie tajemnicze, chodzące swoimi drogami, zupełnie nieoczywiste i czasem reagujące w sposób, którego byśmy się w ogóle nie spodziewali.

17. Wolałabyś wrócić do przeszłości czy zobaczyć przyszłość?
To jest bardzo ciekawe pytanie! Chyba wolałabym wrócić do przeszłości, jako że jestem sentymentalistką i lubię wracać do tego, co było, żeby móc poczuć i przeżyć to wszystko jeszcze raz. Albo więcej razy. Gdybym zobaczyła przyszłość, nie miałabym niespodzianki z tego, co przyniesie mi nowy dzień, bo wszystko już bym wiedziała. Dlatego podróż do przeszłości bardziej mi odpowiada.

Dziękuję wam za zadanie mi tych ciekawych pytań! świetnie się bawiłam odpowiadając na każde z nich, mam nadzieję, że wy też czytając tego posta.

with love
Basia

Saturday, September 19, 2020

Being sentimental


I’m a quite sentimental person, I love going back to what I experienced some time ago, remembering some events or throwing back to the past while reading my journals. Sometimes I laugh, sometimes I have tears in my eyes and sometimes I’m really sad seeing that it’s not like this anymore.

Z natury jestem dość sentymentalną osobą, lubię wracać do tego co było, wspominać jakieś wydarzenia, cofać się w czasie czytając moje dzienniki. Czasami taki powrót do przeszłości wiązał się ze śmiechem, czasami ze wzruszeniem, a czasami z niemiłym uczuciem zawodu, że teraz już tak nie jest.

Recently I had a throwback to my life on Erasmus and I was comparing it to what I have now. I saw only differences which made me feel sad because I was feeling like at that time my life was better than it is right now. On the one hand I knew that comparing those two situations didn’t have any sense but on the other hand I felt more and more unhappy.

Ostatnio miałam taki czas, że ciągle myślałam o tym, co przeżywałam rok temu na Erasmusie i porównywałam to do sytuacji, którą mam teraz. Ciągle szukałam jakiś różnic i tylko utwierdzałam samą siebie w przekonaniu, że wtedy było lepiej, a teraz jest gorzej. Z jednej strony wiedziałam, że takie porównywanie nie ma sensu, ale z drugiej zagłębiałam się w tym uczuciu smutku i przygnębienia.


I think that I’m not the only one who has these moments in life, and maybe some of you can match your feelings with mine. When I have this kind of sadness I always try to resolve the problem with a talk to somebody else who can have a different point of view. This time I also talked to some people and so I heard a lot of beautiful things that I want to share with you guys.

Myślę, że nie jestem jedyną osobą, która miewa takie chwile, i może wśród Was też są osoby, które mają tak samo. Ja w takich momentach zazwyczaj rozmawiam z kimś, co często pomaga mi w zobaczeniu danej sytuacji czy problemu z innej perspektywy. Tak też było i tym razem, dlatego postanowiłam podzielić się z Wami tym, co usłyszałam od innych.

First of all, comparing our life in the past and now actually doesn’t make any sense because in every single moment we were surrounded by different circumstances, so it’s quite difficult to compare two totally different things, even though it’s still the same life.

Przede wszystkim porównywanie życia w przeszłości i teraz nie ma sensu, bo każdy moment naszego życia charakteryzował się innymi okolicznościami, trudno jest więc porównywać coś, co jest zupełnie inne, nawet jeśli to jest cały czas to samo życie.


Second thing is a different point of view – instead of thinking about what we had in the past that we don’t have right now, we can think about the richness of memories we already have in our heart and in our mind. Then instead of sadness we will feel gratefulness for what we have experienced, seen, felt and gotten to know.

Druga rzecz to spojrzenie z innej perspektywy – zamiast zastanawiać się nad tym co było kiedyś i czego już teraz nie ma, pomyśleć o tym, jakie mamy bogactwo wspomnień, ile pięknych chwil czy kadrów z danej sytuacji jest w naszym sercu i głowie. Wtedy zamiast smutku pojawi się wdzięczność i radość z tego, co udało nam się przeżyć, zobaczyć, poczuć i poznać.


My mom is always saying that I’m very lucky with what I have already experienced and what memories I have in my heart. She’s right, because memories are actually very valuable and sometimes we forget about how precious they are.

Moja mama zawsze mi powtarza, że jestem szczęściarą, skoro mogę wracać do tak niesamowitych momentów w moim życiu, mogę przypominać sobie piękne chwile spędzone z niezwykłymi ludźmi. I ma rację, bo wspomnienia mają ogromną wartość, o której czasem możemy zapomnieć.


With this beautiful warm feeling, positive energy also comes to our heart and this kind of curiosity about what's going to happen in our life – every single day can be an opportunity to create new memories. It can be a smell of fresh coffee in the morning or fresh air which comes into our room, maybe the first colourful leaf, a sign of coming autumn or a smile of a beloved one. There’s an infinity of opportunities like that and as we are the creators of those unforgettable moments, it depends on us which moment we would like to keep in our heart.

Wraz z tym rozlewającym się ciepłem przychodzi pozytywna energia i taka ciekawość, co jeszcze może nas spotkać – każdy dzień może być okazją do kreowania nowych wspomnień. Może to zapach kawy o poranku albo świeży powiew rześkiego powietrza po otwarciu okna, może pierwszy kolorowy liść, który będzie oznaką jesieni albo uśmiech bliskiej nam osoby. Możliwości jest nieskończenie wiele, a jako że sami jesteśmy twórcami tych momentów wartych zapamiętania, to od nas zależy, jaka chwila zostanie z nami na dłużej.

with love
Basia

P.S. All those photos are taken by my older sis, here you can find her instagram to see more.


Saturday, September 12, 2020

What I eat in a day - a day in a work edition

While thinking about the new blogpost I realized I didn’t post anything about food recently! That’s why today I’m sharing with you another post of what I eat in a day series, this time it’s a day in the work edition!

Zastanawiając się nad kolejnym postem, doszłam do wniosku, że dawno nie pojawiła się żadna inspiracja kulinarna, dlatego dzisiaj postanowiłam podzielić się z Wami tym, co jem w ciągu dnia, gdy idę do pracy.

Breakfast

granola with coconut yoghurt

That day I was going to work at 12PM so I had time in the morning to prepare more special breakfast. As it’s almost autumn season I decided to caramelize plums with some oats – such a delish start of the day!

You will need:
- one plum
- 2 tbsp of oats
- ½ tbsp of poppy seeds
- coconut yoghurt or whichever you have in your fridge
- ½ tbsp of peanut butter
- 1 tsp of honey or another sweetener
- 1 tsp of coconut flakes and black seeds for decoration

I cut the plum into small and tiny slices, put it on a pan and warm it up on medium heat with a little bit of water. When it starts to boil, I put honey and mix it all together, then when the water evaporates I add honey and mix it once again. Then I put it in the bowl, add yoghurt, decorate and add peanut butter on top. That’s it!

When it comes to days when my morning is a little bit faster I prepare an overnight oatmeal in the evening the day before. I put everything in a jar – oats, milk and/or yoghurt, some fruits, seeds and sometimes peanut butter – mix it all together and close it with a lid. The next day I just grab my jar and eat it like this. So if you need to hurry up in the morning and you don’t have enough time to prepare the breakfast, this solution is the best for you!

Śniadanie

granola z jogurtem kokosowym

Tego dnia szłam do pracy na 12:00, więc miałam rano czas, by zrobić sobie trochę bardziej wyszukane śniadanie. Jako że już można poczuć zbliżającą się jesień, postanowiłam skarmelizować na patelni kawałki śliwki i dorzucić do niej płatki owsiane – to był pyszny poranek!

Składniki:
- jedna śliwka
- 2 łyżki płatków owsianych
- ½ łyżki maku
- jogurt kokosowy, albo jakikolwiek jaki macie
- ½ łyżki masła orzechowego
- 1 łyżeczka miodu lub innego słodzidła
- łyżeczka czarnuszki i wiórków kokosowych do posypania

Śliwkę kroimy na plasterki, wrzucamy na patelnię, dodajemy trochę gorącej wody i gdy zacznie wrzeć, dodajemy słodzidło, mieszamy. Gdy woda wyparuje, dodajemy płatki owsiane i mak, mieszamy, żeby płatki oblepiły śliwki, prażymy jeszcze około minutę. Przekładamy wszystko do miski, dodajemy jogurt i masło orzechowe. Na koniec dekorujemy czarnuszką i wiórkami kokosowymi. Smacznego!

Jeśli chodzi o śniadania, gdy idę do pracy na wcześniejszą godzinę i wiem, że nie mam czasu rano, to wtedy poprzedniego dnia wieczorem przygotowuję „nocną owsiankę”, czyli
overnight oatmeal – do słoiczka wrzucam wszystkie składniki na owsiankę, zalewam zimnym mlekiem roślinnym (czasem dodaję też jogurt), zakręcam wieczko i wkładam do lodówki lub stawiam przy oknie. Rano tylko odkręcam słoik i zajadam ze smakiem! Jeśli więc nie macie zbyt wiele czasu rano i potrzebujecie śniadania na szybko, to polecam Wam to rozwiązanie.

Lunch 

a salad

When I go to work , my lunch is basically a mix of left overs from the fridge with some fresh veggies. That day I had a salad with already cooked broad beans mixed with iceberg lettuce, tomato, cucumber, fresh chive and dill and blueberries on top. Sometimes I use already cooked pasta prepared for dinner or fried veggies. I really love this kind of salads, it helps not to waste the food and actually gives an opportunity to discover new flavours with the same ingredients! I wrote about it more in this blogpost with 4 ideas for lunches.

The thing that can help you to make lunches to work is meal prep which is basically a preparation of ingredients for meals. You can chop some veggies, prepare sauces, cook pasta or rice and put everything in a fridge in boxes. Then, during the whole week, you can mix everything together in different variation. It really helps to make lunch or dinner, especially if you spend most of the time out of home.

Lunch

sałatka

Gdy idę do pracy, moim lunchem często jest sałatka skomponowana na szybko z resztek, które znalazłam w lodówce, i ze świeżych warzyw. Tym razem miałam sałatkę z wcześniej ugotowanym bobem, do tego sałata lodowa, pomidor, ogórek małosolny, szczypiorek, koperek i borówki. Czasem wykorzystuję ugotowany na obiad makaron albo podsmażone warzywa. Uwielbiam sałatki z resztek nie tylko ze względu na łatwość i szybkość przygotowania, ale też dlatego, że można odkrywać nowe połączenia smakowe, o czym pisałam również tutaj, w poście o czterech przepisach na lunch.

Dużym ułatwieniem w przygotowywaniu posiłków do pracy czy szkoły, jest też tak zwany meal prep, czyli przygotowywanie posiłków lub składników wcześniej – ugotowanie makaronu lub kaszy w niedzielę wieczorem, tak by móc to wykorzystać w kolejnych dniach, pokrojenie warzyw i podsmażenie lub upieczenie części produktów, czy nawet przygotowanie sosu. W ten sposób można ułatwić sobie gotowanie w ciągu tygodnia, zwłaszcza jeśli spędzamy poza domem większość czasu.

Snack 

a sandwich with veggie paste and a plum

I always take something else, just in case I’m hungry but still at work. That day I took a sandwich with a veggie paste made with chickpea and black seeds and garlic, and also I took a plum. Sometimes I take a sandwich with veggies only, sometimes it’s a slice of my favourite millet cake (recipe here!), if I have it at home, and sometime sit’s just a salad that I had fro lunch but made in a different way.

Przekąska 

kanapka z pastą warzywną i śliwka

Zawsze zabieram ze sobą coś dodatkowego, małego, gdybym zgłodniała będąc jeszcze w pracy. Tym razem zabrałam kanapkę z pastą warzywną z ciecierzycy, czarnuszki i czosnku, i do tego śliwkę. Czasem jest to kanapka z warzywami, czasem kawałek jagielnika (tutaj przepis!), jeśli akurat mam w domu, a czasem lekko zmodyfikowana wersja sałatki, którą miałam na lunch.

As you can see, in this blogpost you can’t find a real recipe but I hope that you could find something inspiring and something that will help you to make some good meals for a day at work or school!

If you’re looking for more, check out those blogposts – another one from what I eat in a day series, or maybe those about breakfasts and lunches. Hope you’ll like it!

W tym poście nie ma klasycznych przepisów z proporcjami składników i dokładną instrukcją przygotowania, ale mam nadzieję, że zaczerpnęliście garść inspiracji na posiłki do pracy czy szkoły!

A jeśli szukacie więcej przepisów, to zerknijcie tutaj, do pierwszego posta z serii co jem w ciągu dnia, a także do tych dwóch, o śniadaniach i lunchach.


with love
Basia

Saturday, September 5, 2020

Taking a breath




First days of September welcomed me with cold mornings, sound of rain hitting my window and a more grey than blue sky. Vacations are over so I decided to stop for a while and reflect how they were. While thinking about those last two months I asked myself if I had had time to relax and recharge myself for the next weeks, projects and plans. Well, it turned out that this question wasn’t so easy to be answered, because what is relax actually? Lying on bed for the whole day or hiking in the mountains? Sleeping until afternoon or waking up early and having a slow morning with coffee on balcony? As you can see, relax has more than just one definition and actually everybody can treat it in a different way. 

Pierwsze dni września przywitały mnie chłodnymi porankami, stukaniem kropel deszczu o szybę i niebem bardziej szarym niż niebieskim. Wakacje się skończyły, więc postanowiłam zatrzymać się na chwilę i zastanowić nad tym, jak wyglądały.
Rozmyślając o minionych dwóch miesiącach, zadałam sobie pytanie, czy odpoczęłam, czy się zregenerowałam i zebrałam siły na dalszą pracę, projekty, plany. Okazało się, że to pytanie wcale nie jest takie łatwe, bo czym jest odpoczynek? Leżeniem na plaży czy spacerami po górach? Spaniem do dwunastej czy wstawaniem wczesnym rankiem, by z kubkiem kawy lub herbaty siedzieć na balkonie i słuchać śpiewu ptaków? 


I decided to go to the source of this word and I checked its definition in a dictionary, which says that a relax means to (cause someone to) become less active and more calm and happy, or to (cause a part of the body to) become less stiff [Cambridge Dictionary]. When we think about it more, everybody can treat a relax in a different way but all of those definitions have the same base – no matter how we relax, it’s the time when we can recharge ourselves and get the energy.

Postanowiłam sięgnąć do źródła i sprawdziłam oficjalną definicję odpoczynku w słowniku, według którego odpoczynek to
przerwa w jakimś wysiłku dla nabrania sił; czas poświęcony na pozbywanie się zmęczenia, zwykle poprzez robienie tego, co sprawia przyjemność [słownik języka polskiego PWN]. Z tego wynika, że dla każdego z nas może być to coś zupełnie innego, ale jest jeden wspólny mianownik – niezależnie od tego, jak odpoczywamy, jest to czas, który pozwala nam zregenerować siły. 


I need to confess – for me, a relax has been a task on my to do list, something that has to be done. Lying in my bed in the morning or watching a movie with a cup of tea or glass of wine was a waste of time for me. I’ve explained to myself that I rest while multitasking or that after a long day of working a power yoga is a good way to slow down. Well, it wasn’t like this.

Muszę się do czegoś przyznać – dla mnie przez dłuższy czas odpoczynek był jedną z pozycji na mojej liście rzeczy do zrobienia, punkt do odhaczenia. Dłuższe wylegiwanie się w łóżku czy oglądanie filmu z kubkiem herbaty albo lampką wina traktowałam jako marnowanie czasu na coś niepotrzebnego. Wmawiałam sobie, że odpoczywam robiąc kilka rzeczy naraz albo że po całym dniu pracy czy biegania po mieście wieczorna power joga będzie moim sposobem na relaks. Jak się później okazywało – niekoniecznie. 


Recently I’ve started to convince myself that a day without anything planned isn’t a waste of time, actually it’s a moment to appreciate it and stop for a while. Time spent on taking a breath and relaxing muscles and mind. Slow morning yoga, a book or a magazine, delicious coffee, chit-chat talk, a walk without any music in ears, an episode of favourite series, a warm shower. After such a day or even part of a day, this feeling of bliss floating in our body and mind is really precious and gives a lot of releases.
 
Od jakiegoś czasu zaczynam przekonywać samą siebie do tego, że dzień bez większego planu nie jest zmarnowanym czasem – wręcz przeciwnie, jest docenieniem go i zatrzymaniem się razem z nim. Czas spędzony na nieangażowaniu mięśni czy umysłu do pracy. Spokojna joga, lekka książka, aromatyczna kawa, niezobowiązująca rozmowa, powolny spacer bez słuchawek w uszach, odcinek serialu, ciepły prysznic. Po takim dniu czy chociażby chwili, uczucie błogości rozpływające się po całym ciele i umyśle jest bezcenne – aż ma się ochotę zanurzyć w nim niczym w wannie z ciepłą wodą, olejkami i kulami musującymi. 


Relax is really important and necessary. Everybody has their own form of relax which helps them to recharge muscles and mind, no matter if it is active or passive. The most important thing is that everybody deserves a time to relax and everybody has a right to do it.

Odpoczynek jest ważny i potrzebny. Każdy ma swoją formę odpoczynku, która pozwala na regenerację, niezależnie od tego, czy to odpoczynek bierny czy aktywny. Najważniejsze jest, żeby uświadomić sobie, że każdy na niego zasługuje.

with love
Basia

Saturday, August 29, 2020

Dreams or plans?

Yesterday I said to myself “a year ago I started an amazing journey to France, the beginning of my Erasmus adventure.” Some time ago I wrote a bunch of thoughts about this international exchange, which you can find here. In that blogpost I decided to share with you guys what I had learned on Erasmus, my experience and some life lessons. Today Erasmus gonna be just an inspiration for something different.
Erasmus was my new year resolution, a dream for 2019. A dream, which I wanted to be achieved and I was really determined to make it true. A dream which became a real plan, with to do lists for every week that must have been done.

Wczoraj minął rok od mojego wyjazdu do Francji – początku wielkiej przygody, jaką był dla mnie. 
Erasmus. Jakiś czas temu zebrałam wszystkie myśli dotyczące tej wymiany, możecie poczytać o nich tutaj. W tamtym poście skoncentrowałam się na tym, czego się nauczyłam, co przeżyłam i jakie zdobyłam doświadczenie. Dzisiaj poruszę trochę inny temat związany z moją wymianą. 
Erasmus był moim postanowieniem noworocznym, marzeniem na 2019 rok. Marzeniem, które chciałam zrealizować i które stało się planem z wypunktowanymi konkretnymi krokami.

I have the feeling that a word dream is seen as a word describing something hard, difficult to make happen, something for the future but actually not real. Don’t get me wrong, I don’t want to say that dreams like having a family or a big house, which are actually plans for the future, are bad or have no sense. Absolutely not!
I’m thinking about those kind of dreams which just need to be “pushed forward” to come true – they can be achieved if we make a plan of their step by step realization. I noticed that if we call them dreams, we start to think about them in a way that they will never come true. That’s why we don’t really care about them and leave them for some day in the future. But actually we can do something like a small step which will push us forward to make those dreams come true.

Mam wrażenie, że czasami słowo marzenie jest postrzegane jako opisujące coś trudnego do zrealizowania, albo po prostu odległego. Nie zrozumcie mnie źle – nie chcę powiedzieć, że takie marzenia, jak posiadanie rodziny czy wielkiego domu, które siłą rzeczy są jakoś oddalone w czasie, zwłaszcza kiedy tworzymy je jako dzieci lub nastolatkowie, są złe lub bezsensowne. Absolutnie nie!
Myślę raczej o takich marzeniach, których spełnienie wymagałoby rozplanowania poszczególnych kroków, które przybliżałyby nas do celu – nazywając je marzeniami, odkładamy ich realizację na wieczne „potem”, nawet jeśli już kolejnego dnia moglibyśmy zrobić mały krok w jej kierunku. 



Probably each one of us heard once those wishes of making our dreams come true for birthday or Christmas. Well, it’s normal, dreams are something which make our life more special, more joyful and just happier (that’s my opinion!), so those wishes are actually one of the most beautiful things we can hear. But instead of really thinking about making them come true, we don’t treat it seriously – make them come true! Okay, thanks, but how? I can’t go on a world trip tomorrow, just like this, I won’t build a family house in a week, I can’t open a coffee shop just on my own, I won’t have a business without any difficulties in a process of creating it. Well, yes, that’s obvious that we can’t create anything right now but we can do something which brings us closer to our dream.

Pewnie każdemu nie raz zdarzyło się usłyszeć urodzinowe życzenia „spełnienia marzeń”. Nic dziwnego, w końcu marzenia są tym, co napędza nasze życie, więc takie życzenia to najcudowniejsza rzecz, jaką możemy usłyszeć. Jednak wydaje mi się, że czasem nie traktujemy ich poważnie – spełniaj marzenia, no dobra, ale jak? Podróży dookoła świata nie zorganizuję z dnia na dzień, rodziny nie założę w tydzień, domu nie wybuduję w jedną noc, kawiarnia nie otworzy się sama, a do rozkręcenia własnego biznesu prowadzi skomplikowana droga. Owszem, nie wszystko da się załatwić od razu, ale zawsze można zrobić coś, co w nawet małym stopniu przybliży nas do realizacji danego marzenia.


There is a special exercise which helps to plan achieving a goal. First we need to ask ourselves, where we would like to be in 10 years? Or how our life will look like? The second question is about action – what is necessary to be done in 5 years so in 10 years we will achieve our goal? In the next questions we just change the time distance – in 2 years, in 1 year, in half o a year, in 1 month, today – what we can do today so in 10 years we will achieve our goal? While asking those question we can realize that actually there is something we can do today which will bring us closer to our goal.

Jest takie ćwiczenie, które ułatwia rozplanowanie drogi do wymarzonego celu. Na początku zadajemy 
sobie pytanie, gdzie chcielibyśmy być za dziesięć lat? Albo jak wyobrażamy sobie wtedy nasze życie? Drugie pytanie odnosi się już do działania – gdzie i co musielibyśmy robić za pięć lat, żeby za kolejne pięć być w upragnionym celu? W następnych pytaniach zmienia się tylko kwestia czasu – za dwa lata, za rok, pół roku, miesiąc, aż do dnia dzisiejszego – co musielibyśmy zrobić dzisiaj, co pozwoliłoby nam zbliżyć się do celu, którym jest posiadanie za dziesięć lat życia opisanego przy pierwszym pytaniu. Nagle okazuje się, że już dzisiaj możemy zrobić coś małego, co będzie pierwszym krokiem do spełnienia marzenia. 

So let’s treat this blogpost as a kick of motivation! What’s on your list of dreams? Try to do the exercise described above, make sure you answer those question in a very detailed way. Don’t let yourself give up, all of your dreams can come true, even those crazy ones!

Niech ten dzisiejszy post zmotywuje Was do działania – co jest na Waszej liście marzeń? Zróbcie to ćwiczenie opisane powyżej, zadajcie sobie te pytania i postarajcie się na nie odpowiedzieć jak najbardziej szczegółowo. Nie dajcie się zniechęcić, nawet te najbardziej szalone pomysły mogą ujrzeć światło dzienne! 

What’s on my list? Well, actually a lot, some of them are crazy, the rest is quite real. But each one of them has already a plan to be achieved.

Jakie marzenia są na mojej liście? Na pewno jest ich więcej niż jedno, część jest trochę szalona, inne są całkiem realne. I przy każdym mam już gotowy plan działania.



with love
Basia

Saturday, August 22, 2020

Throwing a party!


Before my 18th birthday I decided that it must be amazing and I would organize a wonderful party which I would remember for the rest of my life. After thinking about it I decided to throw a Hippie party with nice decorations made with artificial flowers, candles and a poster “peace and love”.
And as I said to myself before, I do remember this party!

Jeszcze przed moją osiemnastką postanowiłam sobie, że na te wyjątkowe urodziny zorganizuję tematyczną imprezę, którą zapamiętam do końca życia. Po namyśle zdecydowałam, że motywem przewodnim imprezy będą Hippisi, a za dekorację posłużą mi girlandy ze sztucznych kwiatów, wielki baner „peace and love” i świeczki w słoikach.
I rzeczywiście, tę imprezę zapamiętam do końca życia!


Since that time I made a decision to organize a party every year and that it always must have a main theme. Coming up with decorations, creating outfits and preparing a special menu for this night is one of my favourite things to do which increases my creativity and is a huge fun time for me. So for today’s blogpost I’m sharing with you guys some tips, ideas and inspiration which can help you to organize your own amazing party!

Od tamtej pory doszłam do wniosku, że każde moje urodziny będą imprezą tematyczną.
Wymyślanie dekoracji, dobieranie odpowiedniego outfitu na ten wieczór i tworzenie menu pod główny motyw imprezy stały się dla mnie niesamowitą zabawą i dobrym ćwiczeniem na kreatywność, dlatego postanowiłam podzielić się z Wami kilkoma inspiracjami, które pomogą Wam zorganizować imprezę!



I. Theme.

Maybe it can seem the most difficult task in organization but it must be done as a first thing. There are a lot of ideas for party themes! It can be a particular colour, four elements or maybe just one of them, a movie or a book, a country or a place like forest, ocean or space… and you can invent much more!
Apart from the Hippie one, I also had a pirate party, “make love not war” for which everybody had to wear colours of the rainbow, and this year I had a Parisian gallery.

1. Temat.

Może się wydawać najtrudniejszym aspektem organizacji imprezy, ale to właśnie od niego należy zacząć. Tematy mogą być najróżniejsze – dany kolor, według którego należy się ubrać, cztery żywioły albo tylko jeden, konkretny film lub książka, subkultura, państwo, dane miejsce… Można by tak wymieniać bez końca.
Oprócz hippisowskiej miałam też imprezę piracką, taką pod hasłem „make love not war”, na której wszyscy byli ubrani w kolory tęczy, a w tym roku – paryską galerię sztuki.


II. Outfit

When we already choose the main theme for the party, then we need to think about the dress code. It can be connected with the main theme or just inspired by it. For example if we choose a movie as a main theme, we can make a cosplay of a character from this movie or just have an outfit which matches to movie’s vibe. It’s not really necessary to buy new clothes for every party, sometimes a casual shirt can be a part of a Kate Blanchet cosplay from Ocean’s 8! But if we don’t find anything in our wardrobe, I recommend you to go and check out second hands! There you can find some unique and amazing stuff.


2. Outfit.

Wraz z tematem wiąże się odpowiedni dress code, który może być zainspirowany motywem przewodnim lub ściśle z nim związany. Na przykład, wybierając film jako motyw przewodni można dobrać strój tak, żeby pasował do klimatu filmu lub odzwierciedlał ubranie danej postaci. Nie trzeba od razu kupować nowych rzeczy, czasem zwykłą koszulę można przekształcić w część outfitu Kate Blanchet z Ocean’s 8. A jeśli nie da się niczego znaleźć we własnej szafie to najlepszym miejscem na ich znalezienie jest second hand.

III. Decorations.

This is the most interesting part of planning and preparing the party! In just one minute you can change your living room into a cave in mafia’s house, your balcony or terrace into a ship or your kitchen into a fancy restaurant with a menu on the wall. Sometimes you can use artificial money from Monopoly game, create something with colourful sheets of papers or candles in the jars. For some of the parties I had, I did special shopping for decorations but for the rest I used the stuff I had in my home, even my mom’s jewellery! No matter what you use, the final effect can be surprisingly amazing!

3. Dekoracje.

To jeden z ciekawszych aspektów – w jednej chwili salon może stać się piwnicą domu mafii, taras pokładem statku, a kuchnia wnętrzem wykwintnej restauracji z wywieszonym na ścianie menu. Czasem wystarczy powycinać odpowiednie elementy z kartek papieru, wykorzystać pieniądze z Monopoly albo wyciągnąć starą biżuterię mamy i poustawiać świeczki. Na niektóre imprezy specjalnie robiłam zakupy, żeby móc przygotować dekoracje, a w przypadku pozostałych kombinowałam z tym, co miałam pod ręką – efekt końcowy był zawsze tak samo zadowalający.

IV. Menu.

As I mentioned in the previous blogpost, I love cooking and baking so preparing a menu for the party is my favourite part of preparation! Cakes and desserts can be inspired by theme but they don’t need to. The best option is to prepare something easy to grab and eat, it can be warm or cold, for example rolls made with tortillas, finger food, tiny sandwiches, desserts in small jars or muffins. Apart from that you can also make some dips for nachos, prepare a bowl of chips or saltines, which are perfect for classic snacks lovers!


4. Menu.

Tak jak pisałam w ostatnim poście, uwielbiam gotować, więc tworzenie menu na imprezę to moja ulubiona część jej planowania. Ciasta i desery mogą być inspirowane tematem, ale nie muszą. Dobrą opcją są wszelkie porcjowane przekąski, na ciepło czy na zimno, na przykład małe rollsy z tortilli, koreczki, mini kanapki, deserki w słoiczkach czy muffinki. Poza tym zawsze dobrze sprawdzą się sosy czy pasty do nachosów albo miski chipsów, paluszków lub krakersów, które są idealne dla wielbicieli imprezowych klasyków!

V. Playlist.

Music – cozy, casual, to dance or a soundtrack form a movie – no matter what you choose, music is an important element for the party! When everybody talks, the music can be just a background, when everybody starts to dance – oh yeah, let’s make some noise! You can easily find ready-made playlists on YouTube or Spotify or you can make your own one using those two apps!

5. Playlista.

Muzyka – nastrojowa, do tańczenia, związana z tematem – jakakolwiek by ona nie była, jest dobrym tłem do każdego punktu programu. Gdy dominują rozmowy, można ją lekko ściszyć, gdy wszyscy zaczynają tańczyć – można ją podgłośnić. Zarówno YouTube, jak i Spotify dają dostęp do ogromnej bazy piosenek, więc można stworzyć wymarzoną playlistę na każdą imprezę!


I love parties with a theme and organizing them is a huge fun for me! If you look for some inspiration, you can also go and check out Pinterest – a platform with a lot of different ideas for everything!

Let me know in the comment, if you also are fans of parties like that! And if yes, then what was your favourite one? I’m waiting for your comments guys!

Ja uwielbiam tematyczne imprezy i organizowanie ich sprawia mi ogromną frajdę! Jeśli szukacie więcej inspiracji, to zajrzyjcie na Pinteresta – tam również można znaleźć wiele pomysłów wartych wykorzystania.

Dajcie znać w komentarzu, czy też jesteście fanami imprez tematycznych. A jeśli tak, to opowiedzcie o tej, która najbardziej zapadła Wam w pamięć!


with love
Basia

Saturday, August 15, 2020

21 thoughts


Yesterday I celebrated my 21st birthday and actually I can’t believe I’m 21 yo. Maybe I exaggerate but I have the feeling that every single year becomes faster and faster. Once I’ve heard a theory that while getting older each year becomes a smaller fraction of our life and because of that we have the feeling that it’s getting faster and faster. For example, when we are 5 yo, one years is one fifth, when we are 20 yo – one year is one twentieth and so it seems to be smaller. But even though it seems to be smaller, I really try to treat it as a new challenge, new chapter, new surprise for me.

Wczoraj skończyłam 21 lat i szczerze powiedziawszy, trochę nie mogę w to uwierzyć. Może troszkę przesadzam, ale mam wrażenie, że każdy rok mija jeszcze szybciej niż poprzedni. Słyszałam taką teorię, że wraz z upływem czasu jeden rok staje się coraz mniejszą częścią całego życia, przez co wydaje się, że jest krótszy i szybciej przelatuje. Ale mimo wszystko każdy kolejny rok, nieważne jak małą jest częścią mojego życia, staram się traktować jak wyzwanie, białą kartkę czy niespodziankę za drzwiami.

Since yesterday was my 21st birthday, I decided to share with you 21 thoughts – facts and some funny things about me, thoughts and life lessons. Maybe some of you already know them but hopefully I can still surprise you!

Jako że 21 to całkiem ładna liczba, postanowiłam zebrać 21 jeden myśli – faktów, wniosków, lekcji życiowych czy ciekawostek na mój temat – którymi chcę się dzisiaj z Wami podzielić. Może część z Was już zna kilka z nich, ale liczę na to, że czymś Was zaskoczę. 

I. My huge passion is dance and sometimes I treat it as a form of therapy when I’m not feeling good. For fourteen years I was in a ballet school where apart from ballet I also had modern and contemporary dance classes, flamenco and hip hop for one year. Then in France I got to know salsa, bachata and kizomba dance that I liked very much and will continue when I’ll have the possibility!
II. I love cooking and baking cakes. I usually experiment in the kitchen and I don’t use recipes but if I use, I change it a little bit or I add another ingredient.
III. When I was younger I was really shy but as I was getting older, it passed. Before I was afraid of talking to strangers, but now I don’t have any problems with that any more thanks to Erasmus.

1. Moją ogromną pasją jest taniec i czasem traktuję go jako formę terapii, gdy jest mi źle. Przez czternaście lat chodziłam do szkoły baletowej – w której, oprócz oczywistego baletu, miałam też taniec współczesny, flamenco, a nawet jeden rok hip hopu. Z kolei we Francji poznałam salsę, bachatę i kizombę, które bardzo polubiłam i zamierzam kontynuować ich naukę, gdy tylko nadarzy się okazja.
2. Uwielbiam gotować i piec ciasta. Często eksperymentuję i przeważnie nie używam przepisów, a nawet jeśli, to zawsze dodaję coś od siebie.
3. Kiedy byłam młodsza, byłam bardzo nieśmiała, ale z wiekiem mi to minęło. Kiedyś bardzo bałam się odezwać do kogoś obcego, teraz już nie mam z tym problemu głównie dzięki Erasmusowi.

IV. For six years I was learning French language, in college and in high school, and at that moment I already knew that if I go on Erasmus, I will go to France.
V. I don’t like scary movies or thrillers, I’m a huge chicken who sometimes is even afraid of movies for children.
VI. Once I believed my father that trains turn back in the air when nobody sees, because they are magical. But then he told me that actually the locomotive is just transferred to the end of train and that’s how they turn back.

4. Przez 6 lat (w gimnazjum, a potem liceum) uczyłam się języka francuskiego i już wtedy wiedziałam, że jeśli będę chciała wyjechać na Erasmusa, to pojadę do Francji.
5. Nie lubię horrorów ani thrillerów, jestem wielkim strachajłą i czasem przerażają mnie nawet filmy dla dzieci.
6. Kiedyś uwierzyłam mojemu tacie, że pociągi zawracają w powietrzu, gdy nikt nie patrzy. Potem mi wyjaśnił, że tak naprawdę przekłada się lokomotywę na drugi koniec pociągu.


VII. I was and sometimes I’m still a perfectionist, but I learn how to let go and not to put too much pressure on me. I always try to give 100% in work, but when I have a bad day I just try to accept it and let it pass away.
VIII. I have three tattoos that I did in two years, First one when I was 18 yo, second one a year after so I was 19 yo and the last one after my first semester on Erasmus. Sometimes I can’t believe I have just/already three tattoos.
IX. I’m a huge coffee lover – I love smelling coffee, preparing and drinking it. I always try to make this moment for coffee a break for a moment when I stop in this daily run. If not at home, then somewhere else in the city. Sometimes with somebody else, sometimes alone, with a book, calendar or journal.

7. Byłam i czasem nadal jestem perfekcjonistką, ale uczę się odpuszczania sobie i nie nakładania na siebie presji. Staram się zawsze dawać z siebie sto procent, ale czasem zdarzają mi się gorsze dni, które staram się zaakceptować i daję im po prostu minąć.
8. Mam trzy tatuaże, które zrobiłam w ciągu dwóch lat. Pierwszy – gdy miałam osiemnaście lat, drugi przed moimi 19. urodzinami, a trzeci po pierwszym semestrze na Erasmusie. Czasem nadal nie mogę uwierzyć, że mam aż/tylko trzy tatuaże.
9. Uwielbiam kawę – przygotowywać ją, wąchać jej ziarna, pić. Zawsze staram się, by moment picia kawy był momentem zatrzymania się w ciągu dnia. Jeśli nie w domu, to na mieście. Z kimś albo sama, z książką, notesem lub kalendarzem. 
X. I have really small feet and so it’s difficult sometimes to find a good size of shoes for me. Before our prom during final year in high school, I went to a mall at 9AM to find shoes for me. I hoped that at that hour all the size would be available.
XI. For my 11th birthday my dad told me to go to letter box and check if there was a letter from Hogwart. Unfortunately the letter box was empty.
XII. Sometimes I’m clumsy and I’m like a bull in a china shop. My favourite exemple of this part of me is a situation when I was trying to put pizza in an oven and then it just fell down at the bottom of the oven and so cheese started to melt and I was looking at it. I was too shocked to do something. Oops.

10. Mam małe stopy, przez co czasem trudno jest mi znaleźć odpowiedni rozmiar butów. Przed studniówką pojechałam do centrum handlowego na otwarcie, żeby na pewno był duży wybór w sklepach z butami, ponieważ szukałam butów na obcasie w rozmiarze 35.
11. Na 11 urodziny mój tata powiedział mi, żebym sprawdziła skrzynkę na listy, bo może dostałam list z Hogwartu. Niestety skrzynka była pusta.
12. Czasem mam dwie lewe ręce i jestem jak słoń w składzie porcelany. Moim ulubionym przykładem jest historia wkładania do piekarnika pizzy, która mi spadła, ser się posypał i zaczął topić, a ja stałam i nie mogłam uwierzyć w to, co zrobiłam. Ups. 

XIII. I have crooked thumbs, I was born with them like that. Probably it happened when I was still in mom’s belly and I clenched fists in a strange way and that’s why thumbs look like this right now.
XIV. I love playing with Lego bricks and if somebody payed for that, I would have this for a job for sure. Once I wanted to buy all of the Lego City sets and to build a city at the attic, buyt my dream hasn’t come true yet.
XV. I hate spiders. If I see a spider, I run away or I try to stay calm, it depends on the size of it. Now I have a little spider in the corner of my room and I’m trying to get to like him.

13. Od urodzenia mam krzywe kciuki. Najprawdopodobniej jeszcze będąc w brzuchu mamy jakoś dziwnie zaciskałam piąstki, przez co kciuki mi się wykrzywiły.
14. Uwielbiam składać klocki Lego i gdyby ktoś za to płacił, to mogłabym mieć taką pracę. Kiedyś chciałam kupić wszystkie zestawy Lego City i zrobić na strychu wielkie miasto, ale jeszcze nie zrealizowałam tego marzenia.
15. Nie cierpię pająków i jeśli jakiegoś zobaczę, to w zależności od wielkości pająka, albo uciekam, albo staram się zachować spokój. Obecnie mam jednego małego pajączka w rogu pokoju i póki co, staram się go polubić. 


XVI. I philosophize, especially if I watched a movie about time, space, humanity or nature. I try to decompose it into prime pieces or I try to understand the mechanism. Most of the time I talk about this topic with somebody else and I share my thoughts.
XVII. I take a lot of things personally, especially the critic, and I learn how to have distance to it but it’s really hard for me.
XVIII. I have a cat, he’s called Jimmie and he is my fluffy partner in my everyday life. He always comes to me after waking up and “asks me” for ten minutes of hugging.

16. Filozofuję, zwłaszcza po obejrzeniu filmu odnośnie czasu, przestrzeni, ludzkości czy natury. Próbuję rozłożyć dany problem na czynniki pierwsze lub staram się zrozumieć jego mechanizm. I zazwyczaj opowiadam potem komuś, do jakich wniosków doszłam.
17. Dużo rzeczy biorę do siebie. Uczę się, jak ich nie roztrząsać i nie przejmować się nimi, ale nie przychodzi mi to łatwo.
18. Mam kota, który nazywa się Jimmie i jest moim milutkim towarzyszem codzienności. Zawsze po wstaniu przychodzi do mnie do pokoju i dopomina się o dziesięć minut głaskania. 
XIX. I love plants and I love having a green balcony but sometimes I forget to give them water. Unfortunately because of that I dry my plants but I’m in the process of introducing a new habbit which is watering plants every evening.
XX. When I was younger I wanted to work in a pharmacy because I was impressed by its arrangement – everything has its own category. Perfect.
XXI. During my final year in high school I was really stressed so my mom started to repeat “everything is for people”, and everything means everything – exams, driving licence, new job etc. This thought stayed with me and is with me until this day, and when I have a bad day I try to build a hope based on that phrase.

19. Uwielbiam dekorować balkon dużo ilością roślin i prawie co roku robię zielnik, jednak nie zawsze pamiętam o podlewaniu, więc zdarza mi się ususzyć to, co tydzień wcześniej zasadziłam. Jestem w trakcie wypracowywania nawyku podlewania kwiatków codziennie wieczorem.
20. Kiedy byłam mała, chciałam pracować w aptece, bo fascynował mnie porządek, jaki się w niej znajduje – wszystko jest posegregowane, podzielone na kategorie, poukładane w szufladach i na półkach. Perfekcyjnie.
21. W maturalnej klasie, kiedy panikowałam przed egzaminami, moja mama cały czas mi powtarzała, że „wszystko jest dla ludzi”. Ta myśl została we mnie i jest ze mną do dzisiaj, a w gorszych chwilach właśnie to zdanie staje się fundamentem mojej nadziei. 

In those 21 thoughts I described myself, who I was and who I am today, being 21 yo.
I’m really curious if there is something that surprised you! Maybe some of you already knew couple of those points> Let me know in the comment! :)

W tych 21 myślach-punktach opisałam siebie – taką, jaka była i taką, jaka jestem teraz, mając 21 lat.
Jestem ciekawa, czy coś Was zaskoczyło? Może część z Was zna mnie już tak dobrze, że ta lista jest tylko podsumowaniem tego, co o mnie wiecie! Dajcie znać w komentarzu! :)


with love
Basia

Saturday, August 8, 2020

Weekend in Berlin

The first day of August I started at 5:30 AM because I had to wake up to be on time for my bus to Berlin, where I was going to meet Tina, my Erasmus friend. The last time we had seen each other was in February so we both were very excited for the meeting we planned for July.

Pierwszy dzień sierpnia zaczęłam o 5:30, budząc się na autobus do Berlina, gdzie spotkałam się z moją przyjaciółką Tiną, którą poznałam na Erasmusie. Ostatni raz widziałyśmy się w lutym, dlatego każda z nas wyczekiwała z niecierpliwością tego spotkania, które zaplanowałyśmy już w lipcu. 

We met at the bus station, where we stayed for a couple minutes hugging each other and couldn’t believe that we finally met in real life and not for the online coffee. From that place we went to our hostel to leave our stuff. I already knew at that moment that we would have a lot of stories to tell!

Spotkałyśmy się na stacji autobusowej, gdzie przez dobre kilka minut przytulałyśmy się, nie mogąc uwierzyć, że widzimy się w rzeczywistości, a nie na kawie online. Stamtąd wyruszyłyśmy do hostelu zostawić bagaże. Już od samego początku wiedziałam, że mamy sobie dużo do opowiedzenia, tematom nie było końca! 

From the hostel we went for lunch to a nice Asian restaurant Momotaro Tavern, where Tina ordered a burger and I ordered a rice bowl with grilled veggies and tofu. We were so hungry that we forgot to take a picture of our meals, but we really recommend you this place!

Z hostelu wyruszyłyśmy na lunch do knajpki Momotaro Tavern, gdzie Tina zjadła burgera, a ja michę ryżu z warzywami i tofu. Jako że obie byłyśmy bardzo głodne, nie zdążyłyśmy zrobić zdjęcia naszych pysznych dań, niemniej jednak bardzo polecamy to miejsce! 
From there we decided to go to the river and see if there were some boat trips to try. It was actually easier to find than we had expected and so we had a nice boat trip on the river for one hour! One hour of admiring the view from both sides of the river and chit-chating. After that we went for a coffee to a coffee shop that I had noticed during the boat trip and which had seemed very nice. While walking to that place we found a little artistic market with handmade stuff like jewellery, clothes, paintings and stuff. This was the place where I found a pair of earrings with the shape of Earth that I fell in love with. Tina and I decided to buy a pair of them for each other, I got the gold one and Tina the silver one. They became our friendship earrings which are now very meaningful for us.

Stamtąd poszłyśmy nad rzekę, gdzie znalazłyśmy łódkę wycieczkową, którą przepłynęłyśmy tam i z powrotem, podziwiając malownicze budynki przy obu brzegach.
Potem poszłyśmy do kawiarni, którą zobaczyłam z pokładu łódki. Idąc tam znalazłyśmy uliczkę z wystawionymi straganami, przy których można było kupić ręcznie robioną biżuterię czy malowane obrazy. Właśnie tam znalazłam kolczyki w kształcie Ziemi, w których z miejsca się zakochałam. Kupiłyśmy je razem z Tiną – Tina srebrne, ja złote. Kolczyki przyjaźni, które dla nas obu mają teraz ogromne znaczenie. 
We went to Petit Bijou Berlin, where we ordered two iced coffees and a chocolate cake. In this café we spent more than two hours talking and drinking the good coffee.

Dotarłyśmy do kawiarni Petit Bijou Berlin, w której zamówiłyśmy mrożoną kawę i czekoladowe ciasto. W tym miejscu spędziłyśmy ponad dwie godziny rozmawiając i opowiadając sobie historie z minionych paru miesięcy. 
From that place we went to the river once again and we found a place with sunbeds, where we decided to stay for a while. The weather was amazing, the sun was shining and there was a little breeze coming from the water which was really refreshing. Eating French fries and drinking some cocktails we spent a lot of time there without realizing that it was already 9PM.

Z kawiarni poszłyśmy na spacer brzegiem rzeki. Była piękna pogoda, świeciło słońce, a od wody wiał lekki wiatr, który był przyjemnym orzeźwieniem w tamten upalny dzień. Zatrzymałyśmy się w knajpce, która miała wystawione leżaki tuż nad wodą. Zamówiłyśmy frytki i drinki, i siedząc na leżakach, podziwiałyśmy kolory zachodzącego słońca oraz nieba. 
That evening was really warm. From the river we went to a small restaurant for a late but really delicious dinner. After a long day of walking we were very tired so we went back to the hostel where we had a small accident with rooms but finally we got our room and went to sleep.

Wieczór był bardzo ciepły i długo było jasno. Znad rzeki przeszłyśmy spacerem do jednej z restauracji na brzegu, gdzie zjadłyśmy dosyć późną, ale bardzo smaczną kolację. Zmęczone po całym dniu chodzenia wróciłyśmy do hostelu, gdzie po małej przygodzie związanej z pokojami w końcu poszłyśmy spać. 
The next day welcomed us with rain and grey sky but we were still motivated to enjoy our time. We went for a breakfast to T2 Coffee where we ordered two plates full of delicious stuff.
The weather wasn’t nice and it still rained so we decided to take subway to another place which was the Fleamarket and Mauerpark. This was another market with some artistic handmade products.
I really like those kind of places, where you can find a lot of original and unique stuff that you would never find anywhere else!

Następnego dnia Berlin przywitał nas deszczem i szarym niebem, ale nie zniechęciło nas to i spacerem poszłyśmy na śniadanie do T2 Coffee. Tam każda z nas zamówiła talerz rozmaitości wypełniony po brzegi.
Pogoda nie zachęcała do wychodzenia, ani tym bardziej do spacerowania, więc do kolejnego punktu zwiedzania pojechałyśmy metrem. Odwiedziłyśmy Fleamarket i Mauerpark, gdzie było mnóstwo straganów z rękodziełem, biżuterią, ubraniami, plecakami, a nawet meblami!
Bardzo lubię odwiedzać takie miejsca, można tam znaleźć mnóstwo oryginalnych rzeczy, wiele skarbów i prawdziwych cudeniek, których nie znajdzie się nigdzie indziej. 
Then we went for a coffee to the café near the park where we ordered waffles. As it stopped raining we decided to go for a walk and got to the river once again where we put our feet in the water. It was almost the time to go to the bus station and say goodbye so we decided to quickly go to a restaurant for curry wurst, a famous street food in Germany, especially in Berlin. I was really happy because I found a place where they had a vegan version of this food! I got a seitan sausage and Tina got a normal one. Both of us were very happy of the choice we had made and for both of us it was delicious!

Trochę zmęczone pogodą postanowiłyśmy pójść na kawę. Znalazłyśmy piękne miejsce, gdzie oprócz kawy zamówiłyśmy gofry. Jako że przestało padać, wybrałyśmy się nad rzekę i pomoczyłyśmy nogi w chłodnej wodzie. Powoli zbliżała się godzina naszego powrotu, więc jeszcze przed ostatecznym wyruszeniem na stację zajrzałyśmy do jednej knajpki, by spróbować słynnego curry wurst, czyli kiełbasy w sosie z curry. Miałyśmy to szczęście, że znalazłyśmy miejsce, w którym oferowali też wersję wegańską! Spróbowałam tam wegańskiej kiełbaski zrobionej z seitanu, a Tina zjadła normalną wersję tego dania. Każda z nas była zadowolona ze swojego wyboru i każdej bardzo smakowało. 
From this restaurant we went to the bus station from which Tina and I, we went back to our houses. While waiting for the bus we couldn’t believe that with the end of the weekend our meeting was end too. But even though we felt a little bit sad, we were also very happy that we managed to meet face to face after six months of online coffees!

Stamtąd wyruszyłyśmy na stację autobusową, skąd obie wracałyśmy do domów. Czekając na autobus, nie mogłyśmy uwierzyć, że kończy się już weekend, a wraz z nim nasze spotkanie. Jednak pomimo niewielkiego smutku, odczuwałyśmy też ogromną radość z tego, że mimo wielu utrudnień, dystansu i kilku przygód, udało nam się spotkać w rzeczywistości. 
After that weekend I felt really grateful for the relationship I had created on Erasmus and I still have. And once again, I realized that distance doesn’t mean anything and the relationship can exist for ages if we really want it to exist.

Po tym weekendzie jeszcze bardziej odczułam wdzięczność za relację, którą udało mi się stworzyć na Erasmusie i którą nadal staram się utrzymywać. I po raz kolejny uświadomiłam sobie, że dystans nie ma znaczenia i każda więź może przetrwać miesiące bez spotkań w rzeczywistości, jeśli tylko się tego chce.

with love
Basia

Saturday, August 1, 2020

Am I vegan?


When you start a conversation with a new person you want to put her or him to some categories, like giving a label that gives information about this person, her or his personality and ways of thinking. But sometimes it’s not so easy to find the right category, because for example this person says that she or he eats in vegan way but just from time to time. And what can we say in this situation? Is he or she vegan?

Zaczynając rozmowę z nowo poznaną osobą, większość ludzi próbuje dopasować ją do danego typu człowieka – po prostu włożyć do szufladki z etykietą, która odpowiada jej osobowości i poglądom. Jednak czasem zdarza się, że trudno jest znaleźć odpowiednią „kategorię osobowości”, bo, na przykład, dana osoba mówi, że je wegańsko, ale tylko od czasu do czasu. Czy w takim razie jest weganką? Albo mówi, że stara się żyć minimalistycznie, ale ma wielką słabość do książek, które namiętnie kupuje w księgarniach. Czy w takim razie jest minimalistą? 

On one hand giving label helps us to get to know if there are some similarities between the new person and us. On another hand giving a label puts this person in a space without giving her or him a possibility to be different than the label says. It’s like putting somebody into a box with a name – “vegan”, “minimalist”, “zero waste”, “only bio or organic” etc.

Z jednej strony etykietowanie ludzi w jakimś stopniu pomaga w rozeznaniu, czy są jakieś punkty wspólne z nowo poznaną osobą albo czy dane poglądy odpowiadają naszym. Z drugiej strony, wkładanie ludzi w szufladki zamyka osobę w danej przestrzeni i nie zakładamy, że może się ona zachować inaczej. Standardowy przykład to chociażby sposób odżywiania – jeśli dana osoba normalnie je wegańsko i raz zje ser to od razu przestaje być weganką? 



I saw a couple times posts of influencers that didn’t want to be precise about what they actually think, how they eat or how they live, just because they didn’t want to be labelled by others.
Well, the same thing for me, especially when it comes to way of eating. I try to eat as much vegan as possible but I don’t follow this idea all the time. I love to discover new flavours and try new things in the kitchen in the vegan way but when I go out I don’t put so much pressure on me and when I eat something not vegan I don’t feel guilty.

Parę razy trafiłam w internecie na wypowiedzi influencerów, którzy nie chcieli precyzować swoich poglądów, sposobu odżywiania czy życia ogólnie właśnie po to, żeby nie dostać danej etykiety.
Sama też tak mam, zwłaszcza jeśli chodzi o sposób odżywiania. Jem głownie wegańsko, ale nie nazwałabym się weganką, ponieważ nie trzymam się tej idei przez cały czas. Lubię eksperymentować w kuchni i próbować nowych smaków zwłaszcza w wersji wegańskiej, ale gdy gdzieś wychodzę nie nakładam na siebie presji i jeśli zjem coś niewegańskiego, to nie mam poczucia winy. 



The pressure and feeling guilty are the worst – while giving labels on ourselves or on somebody else we also put this pressure unconsciously, that this label is a declaration which can’t be broken. But actually nobody cares about it a lot.

Właśnie ta presja i poczucie winy są najgorsze – etykietując siebie, czy innych, nieświadomie nakładamy też presję, że etykieta wiąże się z deklaracją, której nie wolno złamać. A przecież nikt nas z tego nie rozlicza. 



Does it mean that labels are bad? Well, for me not really. As I’ve already mentioned, there are some positive aspects, especially having some information about similarities between the new person and us. But the thing we need to care about, is that pressure which we mustn’t put neither on us nor on somebody else.
Personally, I prefer to say that I’m trying to live with the idea of something but I’m not following it in one hundred percent. This sentence leave me a possibility to go out from this ideology. Because actually it’s all about living in harmony with ourselves and our points of views

Czy etykiety są złe? Niekoniecznie, bo tak jak wspomniałam wcześniej, dają informację zwrotną o poglądach danej osoby. Jedyne, na co trzeba uważać, to ta presja, by nie dać się złapać w pułapkę wyrzutów sumienia.
Osobiście wolę powiedzieć, że staram się żyć według danej idei, ale nie kieruję się nią w stu procentach. Takie stwierdzenie otwiera furtkę zamiast zamykać w danej przestrzeni. W końcu najważniejsze jest to, żeby żyć w zgodzie ze sobą i swoimi poglądami.

with love
Basia


© Primineers. Design by FCD.